Maść srokata

Maść srokatą charakteryzują białe plamy pojawiające się na dowolnej maści zasadniczej (również dereszowatej i tarantowatej). Plamy te mogą zajmować obszary od bardzo małych do obejmujących nawet większą część ciała. Pewne jest jednak, iż pod sierścią białą skóra jest zawsze jasna, niepigmentowana, pod maścistą natomiast ciemna. Grzywa i ogon mogą być zarówno białe jak i maści zasadniczej.
Ze wzgędu na barwę ciemnych płatów przedzielających obszary białej sierści wyróżnić możemy maści:
# gniadosrokate
# karosrokate
# kasztanowatosrokate.

Ze względu na fakt, iż maść srokata może być rezultatem działania aż czterech różnych genów, to i obszary bieli mogą przybierać rozmaite kształty i występować na zróżnicowanych fragmentach ciała. Wszystkie z tych genów są dominujące, wiec już ich pojedyncza kopia wywołuje efekt maści srokatej. W zależności sposobu dziedziczenia, warunkującego określony wzór maści srokatej wyróżniamy:
# Tobiano- jest wynikiem dziedziczenia przynajmniej heterozygotycznego układu genu Tobiano (To), który powoduje powstanie białych plam o regularnych brzegach przechodzących przez grzbiet. Głowa, szyja, pierś i podbrzusze pozostają przy tym najczęściej maści zasadniczej. Na kończynach pojawiają się długie odmiany, a grzywa i ogon posiadają często włosy obydwu odcieni.