Moja ostatnia jazda na Quintusie.

długo się wstrzymywałam z napisaniem poniższej notki, no ale cóż- kiedyś trzeba!
i nie, nie jest to tostatnia w sensie takim że już więcej nie będzie tylko w takim, że działa się ostatnio ;)

w piątek w końcu pojechałam do swojej stajni. swojej... tam, gdzie trenuję :) idę, przy okazji patrzę, czy moje maleństwo już chodziło. nie? to bardzo dobrze, bo go wymęczę. z racji dwutygodniowej przerwy mogłam sobie pozwolić na wariację- wzięłam dwie godziny pod rząd :D czyszczę szkraba, idziemy na ujeżdżalnię, na tej godzinie jestem sama- uff, tylko jakieś dziecko ma oprowadzankę na Aresie. Quintus jak zwykle na początku leniuszek, a że mogłam sobie pozwolić na dłuższy trening po 15 minutach stępa przeszłam do kłusa. i tak przez ponad 20 minut. galop w lewo... oraz wielka chwila prawdy: galop w prawo. ku mojemu zdziwieniu, koń poszedł jak masełko! nic nie zostało z dawnego uporu przed galopem (gdy w trakcie kłusowania dawałam sygnał do galopu na prawą stronę, koń przechodził do stój) w prawo nic nie zostało! byłam taka szczęśliwa, że w końcu mi się udało... na drugiej godzinie doszło 5 osób. nie było tragedii, były skoki- moje pierwsze w życiu na kasztanku. niestety tylko małe kopertki, ale zawsze coś- trener zobaczył, że mały po skoku nie szaleje tak, jak on myślał (w ogóle nie szalał!) i uznał, że jestem jedyną osobą pod którą Quintus nie bryka :D no cóż, później był jeszcze galop w prawo i mały uznał, że on nie chce, a w lewo adrenalina mi podskoczyła jak się 2x poślizgnął... biedaczek ma taki pokraczny chód xD ale jest dość miękki, właściwie to cudowny. podobno ktoś się kiedyś na nim wywalił... a najgorsze jest to, że on ma wypinacze na jeździe, więc nie byłoby zbyt przyjemnie, gdyby się przewrócił. no cóż, koniec moich wrażeń, do dziś bolą mnie nogi, ale Quintus jest świetny i rozszarpię, jak ktoś mi go weźmie sprzed nosa ;) prędzej ja go wykupię...