Najazd na przeszkodę - skoki

NAJAZD
Przeszkody powinny by skakane w stałym tempie i rytmie. Pomoce dawane łydkami zapewniają impuls, tak, aby koń nie zatrzymał się przed przeszkodą. Należy najeżdżać na przeszkodę możliwie po kątem prostym, aby koń osiągną właściwą równowagę przed skokiem. Typ przeszkody określa szybkość najazdu. Szersze przeszkody wymagają większej prędkości. W momencie, kiedy koń osiąga punkt odskoku, jeździec przesuwa ręce do przodu, aby dać koniowi wystarczająco dużo przestrzeni.

ODSKOK
Koń na początku obniża głowę i szyję, aby ocenić prawidłowy dystans, a potem, gdy skacze, głowa i szyja unoszą się, a przednie nogi są przyciągnięte pod brzuch. Następnie ciało konia unosi się, szyja skracam a tylne nogi odpychają się od podłoża w celu oddania skoku.

Podczas odskoku jeździec przesuwa swój ciężar do przodu, podążając za ruchem konia i zachowując bardzo delikatny kontakt poprzez wędzidło, przy czym ręce podążają za głową konia. Jest to najtrudniejsza faza skoku.
Jeździec musi przyjąć właściwą pozycję do skoku w momencie odbicia się konia od ziemi. Jeżeli zrobi to zbyt wcześnie, przednie nogi zostaną przeciążone i koń straci równowagę; jeżeli zrobi to zbyt późno, pozostanie za ruchem konia i całkowicie straci kontakt z wędzidłem.

MOMENT ZAWIESZENIA
W momencie zawieszenia żadna z nóg konia nie dotyka podłoża i koń wygląda, jakby zawisł w powietrzu. W tym momencie najwyższym punktem konia jest kłąb.
Zanim rozpocznie się faza lądowania, koń musi szybko opuścić nogi z powrotem do pierwotnej pozycji.
Moment zawieszenia wymaga od konia takiej koordynacji wszystkich mięśni, że jeździec nie może już tu odgrywać żadnej roli. Jakikolwiek Nacisk na wodzach nie pozwoliłby koniowi na wyciągnięcie szyi, nie dając mu wystarczająco dużo swobody Ew łopatkach i zakłócając pracę przednich nóg.
Podczas krótkiej fazy lotu jeździec przygotowuje się do lądowania (zeskoku). Ważne jest, aby podczas skoku jeździec patrzył przed siebie. Jeżeli będzie spoglądać w dół, jego reakcja w każdej fazie skoku będzie zbyt późna.

LĄDOWANIE (ZESKOK)
Podczas lądowania koń wyciąga przed siebie przednie nogi, a kiedy dotknął one podłoża, podnosi głowę, aby odzyskać równowagę i przygotować siebie na wstrząs w momencie lądowania tylnych nóg. Tylne nogi lądują mniej więcej na śladach przednich nóg, tak że galop jest kontynuowany. Jeździec musi się postarać, aby podczas lądowania nie usiąść zbyt wcześnie z powrotem w siodle.

Kiedy tylne nogi dotknął podłoża, jeździec musi natychmiast dać pomoce popędzające. Koń przesuwa swój ciężar z przednich nóg na zad, przygotowując się do pokonania następnej przeszkody. Nawet jeżeli skaczesz tylko przez jedna przeszkodę, najlepiej jest pozwolić koniowi wykonać wszystkie te fazy.