Najpopularniejsza dyscyplina jeździecka- skoki przez przeszkody

SKOKI
Skoki przez przeszkody to najpopularniejsza dyscyplina jeździecka. Wpływają na to jasne i proste przepisy ich rozgrywania.
Jeździecka , olimpijska dyscyplina sportowa. Trudność konkursów jest dopasowana według specjalnych klas, które odnoszą się do wysokości przeszkód i trudności parkuru.
Układając plac konkursowy musimy patrzeć na:
^optykę i rozmiar przeszkód
^dystans pomiędzy przeszkodami
^kształt linii całkowitej przebiegu w konkursie
^geometrię zakrętów
^geometrię linii na określoną ilość foule.
Celem zawodów jest sprawdzenie umiejętności, dokładności i podporządkowania konia pod jeźdźcem.
Jakoś poziomu poszczególnych zawodniczek i zawodników jest na bieżąco weryfikowana w comiesięcznych notowaniach FEI Rolex Ranking. Narodowe federacje jeździeckie co rok organizują system ogólnonarodowych zawodów w skokach przez przeszkody oraz mistrzostwa swoich krajów we wszystkich kategoriach wiekowych.
Podstawą rozwoju dyscypliny jest komercjalizacja.
O wyjątkowości tego sportu decyduje partnerstwo konia z jeźdźcem.
Podstawą sukcesów w tej dyscyplinie jest:
^równowaga
^poczucie bezpieczeństwa
Przy skokach obowiązuje inny dosiad niż przy ujeżdżeniu, tzw. półsiad. Pozwala on dopasować się do czterech faz skoku konia.
Ideałem byłby jeździec:
^dostosowany do ruchu konia,
^o swobodnych rękach,
^ o tułowiu pochylonym do przodu
^o mocno przylegających łydkach
Jego stawy barkowe, łokciowe i nadgarstkowe powinny być rozluźnione.

HISTORIA
Wywodzą się z XVIII wieku. Pierwsze zawody w skokach przez przeszkody odbyły się w Dublinie w 1864 roku. Sport ten został umieszczony w programie igrzysk olimpijskich, począwszy od drugiej olimpiadzie nowożytnej w 1900 roku w Paryżu. W Polsce pierwszy konkurs odbył się 1880 roku w Warszawie. Pierwsze MŚ odbyły się 1957 roku. Pierwsze ME odbyły się w 1953 roku. Na początku XX wieku zaczęto stosować półsiad.
Zawody w Lidze Europy Centralnej rozgrywane są od roku 1989. Zwyciężył Polak Rudolf Mrugała.
Najważniejszym wydarzeniem jeździeckim jest coroczny Finał Pucharu Świata , organizowany w Europie lub Ameryce.
1924 rok-Paryż.
Olimpiada jeździecka. Medal wywalczył Adam Królkiewicz.
Polska wywalczyła złoty medal olimpijski zdobył Jana Kowalczyka w 1980 roku.
Polscy skoczkowie zwyciężyli dwukrotnie srebro na olimpiadzie w konkurencji drużynowej.
Od 1978 roku Międzynarodowa Federacja Jeździecka organizuje Puchar Świata w skokach.
Wyróżniamy 12 lig:
-Liga Europy Zachodniej
-Liga Europy Centralnej
-Liga Wschodniego Wybrzeża USA
-Liga Zachodniego Wybrzeża USA
-Liga Kanadyjska
-Liga Ameryki Południowej
-Liga Australijska
-Liga Nowej Zelandii
-Liga Południowo-Wschodniej Azji
-Liga Japońska
-Liga Azji Centralnej
-Liga Południowej Afryki



OPIS ZAWODÓW
Skoki przesz przeszkody odbywają się na wyznaczonym, ogrodzonym terenie zwanym parkurem. W zależności od klasy i rodzaju konkursu jest od 8-20, pojedynczych lub wchodzących w skłąd kombinacyjny. Przeszkody są numerowane i oznaczone chorągiewkami (biała, czerwona). Jeździec skacząc musi mieć czerwoną chorągiewkę po swojej prawej a lewą chorągiewkę po swojej lewej stronie.
W zawodach obowiązuje limit startów dla konia, który wynosi 2 starty dziennie (w zawodach trwających 3 dni i więcej, od 3 dnia włącznie – tylko 1 start). Start konia w 2 nawrocie konkursu dwunawrotowego jest wykorzystaniem limitu.
Zwycięscy wyłaniani są z:
-najkrótszego czasowo przejazdu
-najmniejszej liczby błędów
Rodzaje przeszkód:
1.Bramka
2.Stacjonata
3.Mur
4.Okser
5.Rów z wodą
6.Triple Barre
7. Double-bar

Wyróżniamy 8 klas konkursów:
1)LL (80cm)
2)L (100cm)
3)P (110cm)
4)N (120cm)
5)C (130cm)
6)CC1 (140cm)
7)CC2 (150cm)
8)CC3 (powyżej 150cm)

Co najmniej 50% przeszkód musi mieć wymiar odpowiadający klasie konkursów. Pozostałe przeszkody mogą być o 5 cm wyższe lub niższe.

OCENIANIE
Zrzutka – 4 pkt
Pierwsze nieposłuszeństwo – 4 pkt
Drugie nieposłuszeństwo – 8 pkt
Trzecie nieposłuszeństwo - dyskwalifikacja
Przekroczenie normy czasu w konkursie – 0,25 pkt za rozpoczętą sekundę
Przekroczenie normy czasu w rozgrywce – 1 pkt za rozpoczętą sekundę
Przekroczenie czasu maksymalnego – dyskwalifikacja
Pomoce niedozwolone - dyskwalifikacja

W konkursach od 130 cm włącznie obowiązuje tylko jedno nieposłuszeństwo, przy drugim następuje eliminacja.

RODZAJE KONKURSÓW
Konkurs zwykły – zawodnicy z jednakową liczbą punktów karnych klasyfikowani są według czasu przejazdu

Konkurs dokładności ma założoną normę czasu, ale o miejscu w klasyfikacji decyduje nie czas, a ilość punktów karnych zgromadzonych podczas przejazdu. Jeźdźcy, którzy zdobyli tę samą liczbę punktów karnych zajmują miejsca ex aequo. Aby wyłonić zwycięzcę, przeprowadza się rozgrywkę na zasadzie konkursu zwykłego.

Konkurs na szybkość to konkurs sędziowany według tabeli punktacji C. Polega ona na tym, że popełnione błędy są przeliczane na karne sekundy i dodawane do czasu przejazdu, a nieposłuszeństwa konia (pierwsze lub drugie) skutkują jedynie odpowiednio dłuższym czasem przejazdu. Konkursem takim jest np. konkurs myśliwski, w którym dodatkowo jeździec sam wybiera trasę przejazdu.

Konkurs dwunawrotowy -składa się z dwóch nawrotów, które zawodnik musi pokonać dosiadając tego samego konia. Tory przeszkód mogą być identyczne lub różnić się w poszczególnych nawrotach. W zależności od ustaleń danych zawodów, w drugim nawrocie uczestniczą wszyscy zawodnicy, którzy ukończyli nawrót pierwszy, lub też ich część (nie mniej niż 25% i wszyscy, którzy ukończyli pierwszy nawrót bezbłędnie). Zwycięzców wyłania się zgodnie z punktami karnymi i czasem uzyskanym w rozgrywce.

Konkurs potęgi skoków polega na pokonywaniu coraz wyższych przeszkód, sięgających nawet ponad dwa metry (minimum 140 cm). Rekord należy do Chilijczyka Alberta Larraguibela na koniu Huaso w 1949 roku i wynosi 247cm.

W sztafetach współzawodniczą zespoły złożone z 2 albo 3 zawodników, którzy razem wjeżdżają na parkur. Zawodnicy kolejno rozpoczynają przejazdy, a czas przejazdu wszystkich jest liczony wspólnie. Eliminacja jednego członka powoduje eliminację całego zespołu. Istnieje kilka wersji tego konkursu.