Nauczyciele i mistrzowie Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu cz.VIII

JAMES FILLIS - Arthur-Heinz Lehmann w swojej książce z 1942 roku Szlachetne koni lipiciański pisał o Fillisie: ,,Ten wątpliwy tytuł mistrza szarlatanów przypadł jeźdźcowi cyrkowemu Jamsowi Fillisowi, śmiącemu nazywać się mistrzem jeździectwa.Jego metoda szkoleniowa jest blisko spokrewniona z metodą Bauchera.Filis miał pecha, że dorastał w okresie, gdy stosowano baucherowski system sztuczek.Temu, kto zacznie naukę z pełnego błędów podręcznika, łatwo może się zdarzyć, że przesadzi z bzdurami, i to właśnie przydarzyło się Fillisowi".

Jednakże dzisiejsze ujeżdżenie ma Fillisowi, który urodził się w 1834 roku, a zmarł w 1913, wiele do zawdzięczenia.Urodzony w Anglii, podobnie jak Baucher, skoncentrował się na szkoleniu konia koni.Twierdził, że w ciągu całego życia wyszkolił ich 15 000.Poza szkoleniem na ujeżdżalni, dużą wagę przykładał do jazdy w terenie.W przeciwieństwie do Bauchera wykonywał na koniach nie tylko ćwiczenia mające na celu ich zebranie.W swojej książce Zasady ujeżdżenia i jazdy konnej podkreśla, jak ważne są przepuszczalność i zebranie, zaznacza jednak, że można je osiągnąć tylko przez wzmacnianie u koni dążenia do ruch naprzód.Fillis wymagał od swoich koni niezmiennego ustawienia głowy i szyi we wszystkich chodach i tempach, co, jak wiadomo dzisiaj, jest błędem.Koń musi mieć możliwość wydłużenia szyi chodach.Mimo to każdy, kto przeczytał jego książkę, stwierdzi, że przedstawione w niej poglądy są zadziwiająco nowoczesne i w wielu punktach pokrywają się z aktualnymi zasadami obowiązującym w jeździectwie.Fillis jako pierwszy odkrył, że galop jest zawsze chodem trzytaktowym.Ponadto doszedł do wniosku, iż piruet w galopie koń powinien wykonać, pracując wszystkimi czterema nogami, aby skok był równy.Zadnia noga stanowiąca oś obrotu nie może pozostawać na ziemi.Nauczał on jeździectwa monarchów we Francji, Niemczech, Rosji, Belgii i Austrii.Często życzył sobie, by na ujeżdżalni stawiano pianino.W trakcie jazdy gwizdał wymyślone przez siebie melodie, po czym kazał zapisywać je na pięciolinii, tak aby można było je potem zagrać podczas pokazów.Trening zaczynał od piątej rano i dziennie poświęcał czas nawet i siedemnastu koniom.Miał opinię bardzo ambitnego i pilnego szkoleniowca.Najbardziej znane ćwiczenia Fillisa to galop na trzech nogach, galop do tyłu, lotne zmiany nogi w miejscu co tempo.Jeden ze sposobów trzymania wodzy munsztukowej: wodza wędzidłowa, trzymana między kciukiem a palcem wskazującym, wodza munsztukowa, trzymana pod małym palcem.Został nazwany jego nazwiskiem.