Nauczyciele i mistrzowie Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu cz.V

KSIĄŻĘ WILLIAM NEWCASTLE UPON TYNE - urodził się w 1592, a zmarł w 1676 roku.Został wygnany z Anglii podczas rewolucji w 1645 roku z księciem Walii, późniejszym królem Karolem II, i zamieszkał w Niderlandach, w Antwerpii.Tam zbudował ujeżdżalnię i cały swój czas poświęcił szkoleniu koni.Po trzynastu latach bogatych w doświadczenia zdecydował się wydać w języku francuskim książkę pod tytułem Nowa Metoda Szkolenia Koni.Odrzucił w niej praktykowane przez Pluvinela szkolenie koni w pilarach.Jego zdaniem była to bardzo niebezpieczna metoda, gdyż jeden nieostrożny ruch mógł spowodować zepsucie lub znarowienie konia.Program szkoleniowy księcia Williama obejmował takie elementy jak galop na kole, zmiana kierunku na kole, zadem do wewnątrz i na zewnątrz, półwolta z narożnika i kurbeta.Dla ochrony pyska koni opracował kawecan, który stosował wraz z wypięciem na czarnej wodzy.Twierdził, że szczególną uwagę należy poświęcić wewnętrznej wodzy.W wyniku takiego szkolenia koni miał szyje zgięte do wewnątrz, co z kolei uniemożliwiało im jednakowe wygięcie się na całej długości ciała.Książę stwierdził jednak, że prawdziwe zebranie możliwe jest tylko wtedy, gdy zadnie nogi kroczą dostatecznie blisko siebie.Aby to osiągnąć, działał jedynie wewnętrzną wodzą, przez co nie mógł zbliżyć się do zamierzonego celu.Nie znał też działania zewnętrznej ograniczającej łydki, które pomogłyby mu rozwiązać ten problem.Metody stosowane przez księcia były bardzo brutalne.To on, a nie jak błędnie przyjęto James Fillis, wymyślił galop do tyły - J.Fillis jedynie go udoskonalił.Książę często opisywał w swoich książkach walki, jakie musiał stoczyć z końmi.Określał siebie mianem szarlatana.Skromność nie należał do jego cnót: twierdził, że cała wcześniejsza literatura jeździecka, wydana przed jego książkami, to po prostu stek bzdur.