Konie z natury szybko nabierają rozmaitych przyzwyczajeń, a następnie konsekwentnie się nimi kierują. Tę skłonność do powtarzania wykorzystuje się w szkoleniu młodych koni.
Jeżdżąc na starszym koniu też oczekujemy, aby - czasami wspólnie z nami - czegoś się nauczył.: np. lepiej zrozumiał nasze pomoce, dzięki czemu nasze oddziaływanie mogłoby być lżejsze i subtelniejsze.
Jeżeli koń nie rozumie pomocy jeźdźca lub je ignoruje, zaczyna odmawiać posłuszeństwa. Jeździec musi umieć uporać się z nieposłuszeństwem konia, w przeciwnym razie przy kolejnej podobnej okazji koń ponownie spróbuje stawiać opór.
Niektóre konie wolą np. zagalopowywać z lewej nogi. Przy zagalopowaniu w prawo usiłują w ostatniej chwili ustawić się na zewnątrz, aby zagalopować ze złej nogi. Jeżeli jeździec nie potrafi odpowiednio szybko skorygować tego błędu, po jakimś czasie koń będzie zagalopowywał tylko z lewej nogi.
Podobnie jest z innymi przypadkami nieposłuszeństwa konia. Kiedy koń zorientuje się, że wobec jego oporu jeździec był bezradny, przestraszył się albo nawet spadł, prawdopodobnie powtórzy taką próbę w niedługim czasie. Im częściej koniowi udaje się postawić na swoim, tym trudniejszy do opanowania staje się dla jeźdźca
Komentarze