Ochrona przed upadkiem

Zmniejszanie liczny obrażeń
Z danych podanych w tabeli dotyczących urazów u 1000 pacjentów szpitali w Wielkiej Brytanii wynika, że ochraniacze ciała mogły mieć wpływ na zmniejszenie obrażeń w 190 przypadkach, a ochraniacze braków w 139 zarejestrowanych przypadkach. Stanowi to 21 % z zarejestrowanych razem 1554 obrażeń.

Analiza danych statystycznych wskazuje, że przy rekreacyjnej jeździe konnej większość wypadków przytrafia się na polach i terenach trawiastych. Natomiast największa liczba obrażeń została zarejestrowana na drogach i twardych nawierzchniach. W związku z ty można sądzić, że zastosowanie ochraniaczy amortyzujących skutki uderzenia znacznie zmniejszy liczbę urazów.
Zalecane jest również stosowanie twardego nakrycia głowy.


Ochraniacze
Ochraniacze ciała i obszaru wokół tułowia w kurtkach ochronnych
Ochraniacze barków i obszaru tułowia w kurtkach ochronnych
Poziom ochrony
Zalecenie dotyczące doboru wyposażenia ochronnego
Wybór i dopasowanie kurtek ochronnych, ochraniaczy ciała i barków dla jeźdźców
Informacje producenta
Znakowanie odzieży

Poniżej omówiono podstawowe typy ochraniaczy ciała i kasków jeździeckich oraz rolę materiału ochronnego wokół tułowia w kurtkach ochronnych i ochraniaczach ciała oraz na barkach w kurtkach ochronnych i ochraniaczach barków.

Ochraniacze ciała i obszaru wokół tułowia w kurtkach ochronnych

Obszarem, który jest osłaniany przez ochraniacze ciała i kurtki ochronne jest klatka piersiowa i część brzucha. W związku z tym materiały, z których skonstruowana jest odzież muszą łatwiej dawać się zgniatać niż leżące pod nimi ciało. Ponieważ tkanki te nie są mocne pianka nie może zaabsorbować zbyt dużej energii. Dlatego od ochraniaczy ciała i obszaru wokół tułowia (o grubości od 15 mm do 20 mm) można oczekiwać jedynie:

- zapobiegania mniejszym stłuczeniom (powodującym sztywnienie lub bóle);

- osłabienia urazów tkanki miękkiej do poziomu stłuczeń;

- ograniczenia liczby złamań żeber.


Ochraniacze barków i obszaru tułowia w kurtkach ochronnych
Barki są zdecydowanie mocniejsze (z wyjątkiem obojczyka) i mogą wytrzymać silniejsze uderzenia. Wobec tego materiały w ochraniaczach barków mogą być mocniejsze. Ochraniacze tego typu powinny:

- zapobiegać większym stłuczeniom;

- zapobiegać niektórym złamaniom i zwichnięciom barku;

- zapobiegać niektórym złamaniom obojczyka;

- zmniejszać dotkliwość obrażeń kręgosłupa, spowodowanych przez siły przeniesione na barki podczas upadku;

- zmniejszać częstotliwość występowania długotrwałych w leczeniu, skomplikowanych obrażeń barków

Poziom ochrony
W normie PN-EN 13158:2002 ustalono dla kurtek i ochraniaczy 3 poziomy ochrony. Poziom 3 zapewnia najlepszą ochronę przed uderzeniami.

Należy jednak pamiętać, że zastosowanie cięższych i grubszych materiałów w wyrobach o wyższym poziomie ochrony wiąże się z niedogodnościami z punktu widzenia ergonomii. Kurtki ochronne i ochraniacze mogą być miej wygodne i cieplejsze. Może to powodować utratę komfortu cieplnego. Poziom ochrony ochraniaczy barków ma niewielki wpływ na zatrzymywanie ciepła. Dlatego w normie dla ochraniaczy barków ustalono tylko 1 poziom ochrony.



Ponieważ żadna odzież nie jest w stanie zapewnić pełnego zabezpieczenia najbardziej odpowiednim wyrobem jest ten, który oferuje 3 poziom ochrony. Można stosować odzież o niższym poziomie ochrony, jeżeli rodzaj jazdy konnej wyklucza używanie takiej odzieży, a ocena ryzyka wskazuje, że możliwe jest zaakceptowanie odzieży o niższym poziomie ochrony. Kupując odzież należy uwzględnić następujące czynniki:

- stopień zagrożenia, na które jest wystawiona osoba nosząca odzież.

Należy uwzględnić rodzaj terenu, po którym odbywa się jazda konna, powierzchnia twarda lub miękka oraz rodzaj przeszkód stałe lub ruchome.

- stopień ryzyka wypadku.

Należy tu głównie uwzględnić doświadczenie jeźdźca. Jeździec doświadczony, który systematycznie jeździ po polach ponosi mniejsze ryzyko niż amator biorący udział w gonitwach z przeszkodami.

- wyrób powinien być noszony w sposób ciągły w różnych warunkach temperaturowych, w związku z czym powinien być wygodny.

Wskazane jest aby kurtki stosowane w wysokich temperaturach (np. latem) miały możliwość wentylacji. Tego typu ochrony z reguły charakteryzują się niższym poziomem ochorny. W tego typu przypadkach najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie ochraniaczy barków wysokiego poziomu i kurtek oraz ochraniaczy ciała niższego poziomu ochrony, wyposażonych w systemy wentylacyjne. Wskazane jest aby ciężar kurtki wraz z ochraniaczami nie przekraczał 2% masy ciała.

Zalecenie dotyczące doboru wyposażenia ochronnego
Wyroby o 1 poziomie ochrony
Kurtki i ochraniacze charakteryzujące się 1 poziomem ochrony stosowane są jedynie przez dżokejów zawodowych. Jest to spowodowane stosowaniem przez nich jak najlżejszego wyposażenia. Wyroby o 1 poziomie ochorny nie są zalecane do zwykłego użytkowania podczas rekreacyjnej jazdy konnej (zarówno przez dorosłych jak i przez dzieci). Wyroby o 2 poziomie ochrony, chociaż są cięższe to nie powodują znaczącego ograniczenia swobody ruchów podczas jazdy. Dodatkowo, ponieważ nie ma ustalonych wymagań ograniczenia ciężaru w gonitwach dla rekreacyjnej jazdy konnej zaleca się stosowanie wyrobów o 2 poziomie ochrony jako najniższej klasy ochronnej.

Wybór i dopasowanie kurtek ochronnych, ochraniaczy ciała i barków dla jeźdźców
Osłona ciała
Przy prawidłowym założeniu kurtki ochronnej lub ochraniacza ciała powinny być osłonięte podane poniżej obszary ciała:

- cały obwód tułowia

- dolna krawędź powinna kończyć się co najmniej 25 mm poniżej obszaru żeber z przodu a z boków powinna sięgać do wysokości miednicy.

Z tyłu krawędź powinna leżeć co najmniej 15 cm poniżej linii wierzchołka miednicy (w przypadku osoby dorosłej średniego wzrostu).

Otwór pachwowy powinien być w przybliżeniu okrągły oraz możliwie jak najmniejszy.

Górna część tylnej strony materiału ochronnego powinna sięgać dokładnie do wysokości siódmego kręgu szyjnego (wystającej kości u podstawy szyi.
Przednia strona materiału ochronnego powinna sięgać do wysokości mostka i osłaniać co najmniej drugie żebro. Ochraniacze ciała oraz ochraniacze barków powinny osłaniać z obu 75% obojczyka.

Ochraniacz ciała może nad barkiem mieć zredukowaną grubość. Jeśli ochraniacz barku jest przymocowany do ochraniacza ciała za pomocą pasków to ochraniacz ciała nie musi być wyłożony pianką.

Osłona barku
Przy prawidłowym noszeniu materiał na barkach kurtki lub w ochraniaczach barków powinien osłaniać najwyższe miejsce barków oraz:

- 75% bocznej części obojczyka;

- jedną trzecią bocznej części ramienia od góry;

- przednią stronę stawu barkowego;

- tylną stronę stawu barkowego;

- górna stronę barków aż do szyi.


Maksymalna osłona
Podane powyżej maksymalne powierzchnie ochrony ustalono w sposób doświadczalny, przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowej ergonomii.

Jeśli wymiary są za bardzo przekroczone możliwe jest, że niektóre wyroby mogą być niewygodne w stosowaniu lub nawet niebezpieczne. Na przykład zbyt długi sztywny wkład na piersi w razie wypadku może uszkodzić krtań.