ogólne zasady jazdy konnej. cz.1

Rzecz prosta, jazdy konnej nie można się nauczyć tylko z książek. Dobry instruktor jest sprawą absolutnie podstawową. Również jest zupełnie niemożliwe uczenie początkującego jeźdźca na świeżo zajeżdżonym koniu. Aby nauczyć się jeździć konno, musisz mieć możliwość jazdy na dobrze wyszkolonym i doświadczonym koniu, abyś mógł nauczyć się potrzebnych umiejętności.

PRAWIDŁOWY DOSIAD
Jeździec ma prawidłowy dosiad, jeżeli siedzi wyprostowany, z rozluźnionymi łopatkami, ściągniętymi lekko ku sobie i w dół. Łokcie nie powinny odstawać na zewnątrz, a ramiona powinny swobodnie wisieć pionowo, blisko tułowia. Przedramiona powinny być przedłużeniem wodzy, tworząc z nimi linię prostą.
Ręce trzymane są mniej więcej na wysokość dłoni nad grzywą, z kciukami skierowanymi do góry, a kłykciami do przodu. Przeguby powinny być rozluźnione i elastyczne, tak abyś mógł wyczuwać ruchy pyska konia. Jeździec z wrażliwą ręką sprawi swojemu koniowi o wiele mniej problemów niż jeździec z ciężką ręką. Wodze powinny być zawsze lekko napięte (na kontakcie). Rozluźnienie jest najważniejszym aspektem dobrego dosiadu i dotyczy to również nóg: uda i kolana powinny swobodnie spoczywać na siodle. Kolano nie powinno się poruszać, tak aby łydka mogła pozostawać w prawidłowej pozycji. Łydki są najważniejszą pomocą w kontrolowaniu ruchów ruchu naprzód. Zwieszają się one swobodnie tuż za popręgiem. Kłęby palców stopy spoczywają w strzemieniu, a pięta opuszczona jest w dół. Palce stóp wskazują prosto przed siebie.

Długość puślisk odgrywa ważną rolą w opanowywaniu prawidłowego dosiadu. Przy wsiadaniu puśliska są dopasowywane na długość wyciągniętego ramienia. Następnie już z siodła dopasowywana jest ich odpowiednia długość. Gdy nogi zwisają swobodnie, stopka strzemienia powinna znajdować się na wysokości kostki. Kiedy jeździec siedzi prawidłowo, od jego głowy poprzez biodro do kostki można przeprowadzić wyimaginowaną linię prostą.
Niektóre szkółki jeździeckie posiadają w swoich halach do jazdy lustra, aby pomóc jeźdźcom w korekcie postawy.

DOSIAD W RÓWNOWADZE
Dobry dosiad nie jest kwestią prawidłowej pozycji, ale umiejętności zachowania jej podczas poruszania się wraz z ruchem konia przy zachowaniu wygodnej równowagi. Nogi i ramiona działają jak amortyzatory, tak że dłonie mogą być trzymane na jednym poziomie nieruchomo, aby zapobiec szarpaniu konia w pysku.

POMOCE NATURALNE
Pomoce naturalne są to komunikaty, które jeździec przekazuje koniowi swoim dosiadem, nogami, dłońmi i ramionami, aby koń wiedział, co powinien zrobić. Oprócz pomocy dawanych głosem, których użycie staje się w miarę postępów w szkoleniu konia coraz rzadsze, są też pomoce dawane łydkami, wodzami i przemieszczaniem ciężaru ciała jeźdźca.

UŻYWANIE ŁYDEK JAKO POMOCY
Nogi jeźdźca kontrolują tylną część ciała konia, ruch do przodu, zwroty i równowagę.
Łydka wewnętrzna jest używana do ponaglania konia, przyśpieszania lub do zacieśniania zakrętu. Łydka zewnętrzna jest używana do kontrolowania zadu. Przez równoczesne użycie obu nóg utrzymujemy konia we właściwej równowadze.

PALCAT
Koń musi się szybko nauczyć reagować na drobne wskazówki. Do osiągnięcia tego można używać palcata. Jeżeli koń nie reaguje na nacisk łydek, lekko puka się go palcatem po łopatce.

OSTROGI
Ostrogi są to pomoce sztuczne używane do wzmocnienia działania łydek, ale nie powinny nigdy być używane przez niedoświadczonego jeźdźca.

WODZE JAKO POMOC
Jeździec zachowuje kontakt z koniem poprzez wodze, które są przymocowane do wędzidła. Kontak en powinien być delikatny i elastyczny, przy zachowaniu swobodnych palców, swobodnego przegubu i łokcia. Poprzez stawianie lekkiego oporu jeździec sygnalizuje, że chce zwiększyć tempo lub zatrzymać się.
Pysk konia jest niezwykle wrażliwy. Z tego powodu nigdy nie powinieneś ciągnąć go za wodze. Wodze są pomocą używaną w połączeniu z innymi pomocami, dawanymi przy użyciu łydek i delikatnie wzmacnia napięcie wodzy.