Ogrodzenie padoku - jakie wybrać?

W stajniach możemy się spotkać z wieloma różnymi ogrodzeniami padoków. Niestety w większości stajni o rodzaju materiału używanego do ogrodzenia wybiegów decyduje budżet. Warto zwrócić uwagę nie tylko na koszt budowy, ale także i ich eksploatacji. 

Najtańszym, ale i najmniej bezpiecznym ogrodzeniem jest pastuch elektryczny montowany na plastikowych tyczkach wbijanych w ziemie. Pastuch jest dobrym rozwiązaniem jeżeli wspomaga działanie innego – mocniejszego ogrodzenia. Postawienie samego pastucha na dłuższy okres się nie sprawdza. Wraz ze zmianą temperatury i pogody taśma pastucha się rozciąga, a metalowe druciki przewodzące prąd - pękają. Taśma, która nie przewodzi prądu dla niektórych koni nie jest żadną przeszkodą. Bywa że konie napierają na nią, aż pęknie i „uwalniają” całe stado. Sam fakt koni poza wyznaczonym dla nich miejscem jest niebezpieczna. Sytuacja może być jeszcze gorsza gdy skrajnie niebezpieczna, ponieważ konie przechodząc przez leżące na ziemi linki mogą zaplątać w nie nogę i spłoszyć się z zawiązaną na pęcinie linką. 

Droższym, ale i skuteczniejszym sposobem ogrodzenia pastwisk jest ogrodzenie drewniane. W tym przypadku warto je wspomóc pastuchem, który uniemożliwia koniom obgryzanie drewnianych belek. Takie ogrodzenie najlepiej zamontować ze słupami na zewnątrz pastwiska, ponieważ konie podczas zabaw nie zrobiły sobie krzywdy zahaczając nogą o wystający z ziemi pal. Deski wykorzystywane do zewnętrznego ogrodzenia muszą być wcześniej zaimpregnowane substancją, która nie jest trująca dla koni. Ogrodzenie drewniane ma jednak jedną poważną wadę – zużywa się w ciągu kilku lat, a następnie trzeba wymieniać zużyte deski. 

Rozwiązaniem, które jest najpewniejsze i budzi najmniej zastrzeżeń estetycznych jest ogrodzenie metalowe, które stanowi pewną przeszkodę dla konia. Takie ogrodzenie buduje się raz na kilkanaście lat i nie wymaga zwykle wielu napraw. Niestety stworzenie takiego ogrodzenia jest dosyć drogą inwestycją.