Orientacja w terenie, a instynkt konia

Orientacja w terenie, a instynkt konia
Konie posiadają doskonałą zdolność orientacji w terenie i poczucie miejsca w którym się znajdują.
Potrafią samodzielnie wrócić do domu, rozpoznając wcześniej przebytą drogę. Zwierzęta te są z natury płochliwe i w przypadku zagrożenia ich naturalną reakcją jest ucieczka. Konie potrafią szybko i gwałtowanie przyspieszyć, co często jest niebezpieczne dla jeźdźca.
Zwierzęta te, są czułe na zmianę warunków pogodowych, a tym samym niezwykle odporne.
Wiele koni przed zbliżającą się zmianą pogody reaguje napięciem, a także zbytnim rozleniwieniem.
W terenie konie są doskonale zorientowane o punkcie swojego położenia, co wpływa na racjonalne gospodarowanie siłami i optymalne ich wykorzystanie.
Zmianę zachowania konia w terenie, wydawane sygnały, gesty, jeździec może bardzo łatwo zaobserwować po mowie uszu konia oraz jego nadmiernym pobudzeniu.
Jeśli koń kładzie uszy do tyłu oznacza to, że jest zdenerwowany i coś mu przeszkadza.
Jeśli natomiast ma uszy nastawione do przodu sygnalizuje to życzliwość i uwagę na wysyłane bodźce przez jeźdźca. Konie poprzez naturalny proces przyzwyczajenia do bodźców są w stanie reagować w określony sposób. Każdy koń poznaje i przyzwyczaja się do otoczenia, towarzystwa innych koni, człowieka a tym samym działania pomocy wysyłanych przez jeźdźca. W ten sposób koń w naturalny sposób wykorzystuje swój wrodzony instynkt zachowawczy w zależności od sytuacji i miejsca zdażenia. Młode konie muszą wciąż przezwyciężać strach przed nieznanym i nauczyć się pokonywania przeszkód w terenie takich jak: kłody, rzeki, górki, leżące na ziemi różnego rodzaju przedmioty, rowy itd. Każdy koń powinien być przyzwyczajony do pokonywania przeszkód wodnych, śliskich podjazdów i zjazdów oraz innych tego rodzaju napotkanych atrakcji w terenie.