Parada i półparada

Półparada jest przygotowaniem konia do wykonania określonego zadania, to tak jakby powiedzieć koniowi “uwaga”. Półparadę wykonuje się działając popędzająco łydkami oraz dosiadem przy naprzemiennym przytrzymaniu i odpuszczeniu wodzy. Półparada jest krótkim działaniem łydek i dosiadu oraz ułamek sekundy później przytrzymującej wodzy, po czym wodza natychmiast ustępuje przy najmniejszej reakcji konia. W razie potrzeby stosuje się serie krótkich półparad, które wykonuje się w rytm ruchu konia. Pólparada trwa krótko - ułamek sekundy, jeśli nie uzyskujemy pożądanego efektu, to ją ponawiamy.
Aktywne działanie łydek i dosiadu nadaje koniowi impuls i pozwala mu wejść mocniej na wodze. Nie wolno działać wodzami zbyt mocno i do tyłu, gdyż blokuje to podstawienie zadu, co jest celem półparady. Półparadę na łuku stosuje się jednostronnie zewnętrzną wodzą, lecz należy pamiętać o zginającym działaniu łydek i dosiadu.

Pełna parada
Seria półparad prowadzi do parady, czyli zatrzymania. Pomoce do zatrzymania są takie same, jak do półparady, lecz zatrzymanie uzyskuje się przez zamknięcie ręki na moment, w którym ma nastąpić zatrzymanie. Gdy koń zatrzyma się, należy rękę nieco otworzyć, by nie “odbił się od wędzidła” i nie cofnął, czy odstawił tylnej nogi.

Często jeźdźcy początkujący mają kłopoty z zagalopowaniem. Problemem na ogół jest nieumiejętność zastosowania półparady przed zagalopowaniem, co kończy się często wpędzaniem konia w galop. Warto zatem zgłębić tajniki wykonywania półparady, co również będzie pomocne w innych elementach jazdy konnej. Błędem jest próba wykonania przygotowania do wykonania przez konia jakiegoś zadania jedynie za pomocą wstrzymującej wodzy. Koń w takim przypadku nie tylko nie zyskuje impulsu, ale również nie otrzymuje sygnału do zwiększenia uwagi na następne pomoce jeźdźca.