Pierwsza pomoc dla konia

Właściciel konia powinien wiedzieć, jak prawidłowo udzielić pierwszej pomocy zarówno przy niewielkich urazach, jak i w sytuacji prawdziwego zagrożenia. Wiedza ta pozwala uniknąć zbędnej paniki.

PRZYGOTUJ SIĘ
Musisz wiedzieć, w jaki sposób najszybciej skontaktować się z weterynarzem i natychmiast załatwić transport dla konia. Musisz też mieć odpowiednio wyposażoną apteczkę i przechowywać ją w łatwo dostępnym miejscu.

BANDAŻE
Na rynku jest wiele rodzajów bandaży, dlatego też najlepiej poproś weterynarza, aby pomógł ci wybrać odpowiednie. Może się zdarzyć, że trzeba będzie obandażować nogę koniowi w celu jej ochrony i usztywnienia jej podczas treningu, transportu, odpoczynku i procesu gojenia.
Niezbędna jest znajomość technik prawidłowego bandażowania. Jeśli owiniesz kończynę w niewłaściwy sposób, bandaż nie tylko nie pomoże, ale może zaszkodzić, ograniczając przepływ krwi, a nawet uszkodzić ścięgna i inne tkanki. Lepiej pozostawić chorą nogę bez bandaża, niż owinąć ją nieprawidłowo. Osoby, które nigdy tego nie robiły, powinny poprosić weterynarza o instrukcję,

TRZY WARSTWY
Opatrunek zawsze powinien się składać z trzech warstw w następującej kolejności:
-Wewnętrzna warstwa to czysty, nieklejący się opatrunek, który przykłada się bezpośrednio do rany. Gdy nie ma rany, a bandaż służy jedynie jako ochronie czy usztywnieniu, opatrunek ten nie jest konieczny.
-Środkowa warstwa to niezbędna podkładka, która chroni ranę, absorbuje wydzieliny, wchłania pot i zapobiega otarciom. Warstwa to musi być odpowiednio gruba, aby opatrunek nie sprawiał zwierzęciu bólu.
-Zewnętrzna warstwa jest ważna, ponieważ utrzymuje wszystkie pozostałe w odpowiednim miejscu i gra rolę usztywniającą.

BANDAŻOWNIE STAWÓW NADGARSTKOWYCH I SKOKOWYCH
W przypadku stawów nadgarstkowych ważne jest, by uniknąć uciskania dwóch ważnych punktów: z tyłu stawu i w jego wnętrzu. Tył stawu skokowego jest równie wrażliwy na ucisk. Najlepszym rozwiązaniem jest zakładanie bandaża w kształcie ‘ósemki’ i omijanie tych wrażliwych punktów.

WAŻNE ZASADY BANDAŻOWANIA
-Bandaż – zawsze suchy! – nakładaj na czyste osuszone kończyny.
-Pod bandażem umieść co najmniej dwucentymetrową warstwę miękkiego, czystego opatrunku. Powinien on gładko przylegać do skóry. Najlepiej użyć opatrunku bawełnianego.
-Bandażuj od przodu do tyłu, od strony zewnętrznej do wewnętrznej (w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara kończyny lewe i odwrotnie prawe), spiralnie, z umiarkowanym i stałym naciskiem. Bandaż nakładaj od góry do dołu i z powrotem, tak by sąsiednie nawoje nachodziły na siebie do połowy.
-Uważaj by nie bandażować ani za ciasno, ani za luźno. Pierwszym przypadku możesz doprowadzić do jeszcze gorszego urazu a w drugim opatrunek spadnie i nie zapewni odpowiedniego zabezpieczenia. Upewnij się, że jest on odpowiednio zamocowany, by uniknąć przypadkowego rozwinięcia się. Możesz użyć taśmy klejącej do przyczepienia bandaży klejem.
-Aby podściółka, kamienie czy piasek nie dostawały się do pod opatrunek, jego końce uszczelnij elastycznym plastrem opatrunkowym.
-Kończyny bandażuj parami. Koń będzie unikał forsowania chorej nogi, wskutek czego druga będzie bardziej obciążana. Dzięki nałożeniu bandaży na obie kończyny ta zdrowa także będzie chroniona, co zmniejszy ryzyko dalszych uszkodzeń.
-Zwróć uwagę, czy w okolicach opatrunku nie występuje opuchlizna, a także, czy koń nie utyka mocniej niż wcześniej i nie próbuje ugryźć opatrunku. Jeśli masz wątpliwości, skontaktuj się z weterynarzem.

OPATRUNKI NA KOPYTA
Bardzo skutecznym opatrunkiem na końskie kopyta są jednorazowe pieluchy niemowlęce ze względu na swoje niezwykłe właściwości chłonne i wodoodporne. Pielucha w rozmiarze 3 lub 4 będzie doskonale pasować na przeciętne końskie kopyto. Kompres lub inny opatrunek wewnątrz pieluchy zapewni dodatkową ochronę. Gdy kopyto jest szczególnie wrażliwe, można do opatrunku dać dwie pieluchy.

ZMIANY OPATRUNKU
Nie należy zbyt często zmieniać opatrunków. Opatrunek podtrzymujący powinno się zmieniać najwyżej raz dziennie. Opatrunki nakładane na rany powinno się zmieniać zgodnie ze wskazaniami weterynarza, ale większość z nich można pozostawić na dłużej niż dzień. Czysty i suchy opatrunek na nogę można pozostawić na kilka dni, ale zazwyczaj staje się wilgotny i wymaga zmiany codziennie. W razie wątpliwości należy skonsultować się z weterynarzem. Częste zmiany opatrunków mogą okazać się kosztowne, a specjalista stwierdzi jak często należy to robić.

SZCZEPIENIA PRZECIWTĘŻCOWE
Oprócz dobrze zaopatrzonej apteczki zadbaj również o to, aby się zaszczepić przeciw tężcowi oraz poddać konia czy kuca wymaganym szczepieniom. Często można nie zauważyć ran kłutych, dlatego też ważna jest dostateczna ochrona przed tą niebezpieczną chorobą. Zgłoś się do lekarza lub weterynarza.

ZESTAW PIERWSZEJ POMOCY
-lista ważnych telefonów, np. do weterynarza, firmy ubezpieczeniowej itp.
-papier i długopis
-mała i duża latarka z zapasowymi bateriami
-termometr
-nożyczki chirurgiczne z zakrzywionym ostrzem
-małe szczypce lub kleszcze
-czyste wiaderko lub duża miska
-płyn antyseptyczny do ran
-sprawy odkażający
-spirytus
-wazelina
-żel do smarowania ran
-różne rodzaje opatrunków łącznie z wymienionymi poniżej
-wata
-podkładka pod bandaż
-gotowy do użycia kompres
-sterylne, nieklejące się opatrunki na rany
-bawełniany, elastyczny bandaż
-plaster opatrunkowy
-bandaż elastyczny, samoprzylegający
-taśma nasączona tlenkiem cynku lub można taśma samoprzylepna
-bandaże treningowe
-bandaże stajenne
DODATKOWO
-zestaw do usuwania podków
-narzędzia do gięcia i cięcia drutu
-kopystka
-sól gorzka
-worek z roztworem doli do oczyszczania ran
-sterylna, pokryta środkiem odkażającym, szczoteczka do oczyszczania ran
-bandaż chłodzący
-stare, wyprane ręczniki
-lina


(Gdzieś przez przypadek popełniłam błąd. Zamiast ‘samoprzylepny’ powinien być ‘samoprzylegający’)