Reklama

Pochodzenie konia

18/10/2011 18:28

Pochodzenie konia - Około 9000 lat p.n.e. pod koniec ostatniego zlodowacenia equus caballus przyemierzyły długą drogę z Afryki do Ameryki, Azji, Europy. Konie w Ameryce wkrótce wymarły na skutek ruchów kontynentalnych. Rozprzestrzenienie się prymitywnych ras koni spowodowało powstanie kilku typów koni, żyjących w różnych klimatach. Naukowcy wyróżniają trzy lub cztery rasy koni, z których wywodzą się dziesiejsze rumaki,

Kuc północny- zamieszkiwał północno0zachodnią Europę, mierzył ok. 120-122cm w kłębie. Był silny i wytrzymały na wilgoć i zimno. Z tego typu wywodzi się większość dziesiejszych ras kuców. Najbardziej podobny do kuca północnego może być kuc exmoor.
Kuc tundry- wykształcił się w północnej Eurazji. Mierzył ok 140cm w kłębie, był masywniejszy niż kuc północny, ale także był odporny na niską temperaturę. Miał ciężką głowę o grabonosym profilu- tę cechę możemy spotakać u koni zimnokrwistych
Koń środkowo-azjatycki- zadomowił się w środkowej Azji. Miał ok. 143cm w kłębie. Miał cieńką skórę, szczupłą szyję, długą i wąską kłodę. Cechy konia środkowo-azjatyckiego odziedziczył koń achał-tekiński.
Koń stepowy- żył na stepach zachodniej i południowej Azji, na Bliskim Wschodzie i w Egipcie. Był mały i drobny(mierzył ok.100cm w kłębie), szczupły z małą głową o szczupaczym profilu. Porównać do niego możemy dziesiejszego kuca kaspijskiego.

Bezpośredni przodkowie dziesiejszego konia to: koń leśny(przodek koni zimnokrwistych), koń przewalskiego(jego genotyp ma o 2 chromosomy więcej niż koń domowy), tarpan(udało się je odtworzyć w postaci konika polskiego).

Źródło i opracowanie własne

A. Wojciechowska - blog