Siano lub trawa: stanowią dużą cześć paszy objętościowej wchodzącej w skład diety. Zawsze skarmiamy siano wyłącznie dobrej jakości, wolne od kurzu i chwastów. Siano łąkowe to najczęstszy pokarm - jest delikatne i smaczne. Jednym z zamienników jest siano paczkowane - na pół zwiędła, pakowana próżniowo czysta trawa. Ma ono większą wartość odżywczą od zwykłego siana, dlatego trzeba je podawać w mniejszej ilości.
Owies: powinien być skarmiony w postaci śruty, tłuczonej bądź gniecionej, bo wtedy jest maksymalnie odżywczy, energetyczny i zapewniający włókno. Owies powinien być podawany wyłącznie zwierzętom ciężko pracującym, a ponieważ u niektórych koni powoduje nadpobudliwość, jest rzadko stosowany do karmienia kuców.
Jęczmień: zwykle jest podawany jako śruta bądź gnieciony, może być także gotowany, w płatkach, wyciskany lub rozdrobniony. Dostarcza sporo energii, jest tuczący. Niektóre konie mogą być uczulone na jęczmień.
Kukurydza: gotowana i w płatkach, jest wysokoenergetyczna i tucząca, może też powodować nadmierne pobudzenie.
Granulat: występuje w różnych formach - dla koni i kuców, wyczynowy, hodowlany itd. Każdy granulat jest tak przygotowany, by mógł stworzyć zbilansowaną dietę, zawierającą niezbędne witaminy i minerały. Rodzaje różnią się walorami odżywczymi i energetycznymi, nader rzadko dają efekt pobudzenia.
Zwykła mieszanka: występuje w różnych postaciach. Stanowi zbilansowaną dietę i jest chętnie zjadana przez większość koni.
Sieczka: pocięte siano, słoma bądź mieszanka obu, czasami skarmiana z dodatkiem melasy. Zapewnia dobrą objętość; musi być zrobiona z surowca dobrej jakości.
Komentarze