Poitevin koń francuski

Ten francuski koń, zwany również mulassier pochodzi z regionu Poitou i jest spokrewniony ze starożytnym prymitywnym koniem leśnym z północnej Europy. Pochodzi od koni ciężkich duńskich i norweskich, które prawdopodobnie były sprowadzone na te tereny w wieku XVII, z związku z mającymi tutaj miejsce pracami rekultywacyjnymi. Poitevin jest osobliwym, niespecjalnie atrakcyjnym zwierzęciem i ma słaby pokrój. Nie jest też szczególnie wydajny i nie grzeszy urodą. Poza wieloma wadami ma jedną bezdyskusyjną zaletę - skrzyżowany z miejscowym osłem baudet du poitou, daje doskonale pracujące muły.

Przy okazj warto wiedzieć, że baudet du poitou jest niezwykłą rasą - osioł ten ma charakterystyczny dla tego gatunku prosty grzbiet, ale nie dość, że osiąga wzrost 160 cm, jest niezwykle silny i odporny, to jeszcze posiada zdumiewająco szybką i energiczną akcję. Rasa przez całe lata była ostroznie i z dużą starannością hodowana, za wszelką cenę starano się utrzymać te niezwykłe cechy. W roku 1885 założono księgę stadną, w której odnotowywano osły baudet du poitou kojarzone z końmi poitevin. Kojarzenie ogiera osła z klaczą daje muły poitevin. Są to mocne, odporne i wytrzymałe zwierzęta, niezwykle długo przydatne do pracy, dysponują bardzo dobrymi warunkami pokrojowymi i charakterologicznymi. Co prawda od 1950 nastąpił spadek zapotrzebowania na na muły, lecz ostatnio ma miejsce ich "renesans" i ponownie stały się poszukiwane.

Konie poitevin, choć daleko im do doskonałości wciąż cieszą się we Francji dużą popularnością. Przede wszystkim dlatego, że ma poważny udział w hodowli mułów, ale może być też używany jako zwierzę pociągowe, do pracy na roli. Ma ciężką, pospolitą głowę z prostym lub wypukłym profile, osadzoną na bardzo krótkiej, muskularnej szyi. Łopatki są dość strome, słabo związane, sylwetka jest długa z prostym grzbetem i opadającym prosto zadem. Wzrost waha się od160 -165 cm.