Pokrój konia

NAJWAŻNIEJSZE CZĘŚCI CIAŁA KONIA
Najczęściej wyróżnia się następujące części ciała konia: głowę i pysk, chrapy, podbródek, gardło, czoło potylicę i ganasze, szyję z bruzdą szyjną (rynienką jarzmową), grzebień szyjny i grzywę, nogi przednie z łokciem, przedramieniem, kośćmi nadpęcia, stawem pęcinowym i kopytem, pierś, łopatki, kłąb, kłodę (tułów) z klatką piersiową, brzuchem i grzbietem i wreszcie partię zadu z lędźwiami, słabizną (nerką), stawem biodrowym, zadem, nasadą ogona lub rzepem ogonowym, pośladkiem, udem, podudziem, kolanem, Oran nogi tylne ze stawem skokowym, pęcinami, stawem pęcinowym, mięśniami zginającymi (i ścięgnami), śródstopiem, ostrogą i kopytem.

PRAWIDŁOWY POKRÓJ
Jeżeli te części ciała konia są proporcjonalne w stosunku do innych i dobrze uformowane, mówi się, że koń ma prawidłowy pokrój. Każda rasa ma inne standardy w odniesieniu do rozmiarów i kształtów różnych części ciała.

PRZÓD KONIA
Przez przód konia rozumiemy jego szyję, łopatki, kłąb i nogi przednie. Jest to ta część ciała konia, która znajduje się przed jeźdźcem. Pozycja, w jakiej koń nosi szyję, może być ważna zarówno dla konie skokowych, jak i ujeżdżeniowych. Linia łopatki i kłębu powinna być skośna, płynna. Pierś nie powinna być zbyt mała, ponieważ może to oznaczać, że koń jest słaby, podatny na kontuzje.

KŁODA (TUŁÓW)
Grzbiet, klatka piersiowa i słabizna (bok) tworzą razem tę część konia, na której spoczywa ciężar jeźdźca. Koń powinien mieć klatkę piersiową głęboką i szeroką, aby mogła ona zapewnić miejsce dla licznych organów wewnętrznych. Grzbiet powinien być krótki i wąski, niezbyt wklęsły.

TYŁ KONIA
Tył konia obejmuje zad, lędźwię, staw biodrowy, pośladki oraz tylne nogi. Nogi tylne powinny być silne i proste, z prostymi, gładkimi kolanami. Jeżeli kolana są ugięte pod zbyt ostrym kątem, istnieje ryzyko, że koń będzie się potykać. Partia zadu jest u konia dlatego tak ważna, ponieważ jest ona ‘motorem’ napędzającym konia. Poziom osiągnięć konia jest w dużym stopniu określony przez budowę, umięśnienie i sprawność partii zadu.

GRZYWKA I GRZYWA
Grzywka jest przednią częścią grzywy, opadającą z przodu na czoło konia. Grzywa biegnie od potylicy – od najwyższego punktu głowy – poprzez szyję do kłębu.

KŁĄB
Kłąb powinien być najwyższą partią grzbietu konia, jest on usytuowany u nasady szyi, tam gdzie spotykają się łopatki.

KOŚCI NADPĘCIA
Kości nadpęcia biegną pomiędzy stawem nadgarstkowym względnie (w przypadku nóg tylnych) stawem skokowym i stawem pęcinowym. Jeżeli są one zbyt długie, stają się słabsze. Staw pęcinowy i ścięgna (mięśnie zginające) powinny być wyraźnie widoczne.

ZDROWE NOGI
Konie o zdrowych nogach mają bardzo wyraźną strukturę kostną. Koń o zdrowych nogach nie ma na ogół problemów z opojami (miękkimi obrzękami spowodowanymi przez nadmierne obciążanie ścięgien lub stawów).

STAW SKOKOWY
Staw nadgarstkowy w nogach przednich i staw skokowy w nogach tylnych znajdują się pomiędzy nadpęciem a przedramieniem, względnie podudziem. Bardzo istotne są dobre stawy, jeżeli koń ma mieć dobry ruch i zdolności skokowe. Kąt pomiędzy przedramieniem lub podudziem, a nadpęciem Powsinem wynosić około 150 stopni.

PĘCINY
Pęciny to ta niewielka część nogi konia, która tworzy połączenie dolnych partii kończyny z kopytem. Gdyby nie one, ruch konia byłby podobny do serii wstrząsów. Jeżeli pęciny są zbyt mocno skątowane, oznacza to dodatkowe obciążenie dla nóg.

STAWY PĘCINOWE
Stawy pęcinowy są umieszczone w dolnej partii kończyn, tuż nad pęcinami, porastająca je sierść jest na ogół nieco dłuższa niż gdzie indziej. Zdrowe stawy pęcinowe powinny być mocne i odporne na stany zapalne biorące się z nadmiernego obciążenia.

OSTROGA
Ostroga jest to rogowaty wyrostek tuż poniżej stawu pęcinowego.

KOŃ PRZEBUDOWANY
Mówimy o koniu, że jest przebudowany, jeżeli jego zad –najwyższy punkt kłody – leży wyżej niż kłąb. Nie jest to rzadkością u młodych koni, ale cecha ta zwykle zanika, gdy dojrzewają.