Pomoce przy przejściach do niższych chodów

Przytaczam pomoce do przejścia do niższych chodów:
Z galopu do kłusa; z kłusa do stępa:
Łydki: Najpierw zamknij obie łydki, jak robiłaś to przy przejściach do wyższych chodów. Robisz to, by utrzymać zaangażowanie zadnich nóg, które powinny aktywnie i głęboko wykraczać pod kłodę.
Wodzę: Na krótko zaciśnij dłonie w pięści, by przechwycić energię i powstrzymać konia przed przyspieszeniem.
Upewnij się, że przy przejściach do niższych chodów nie stosujemy samych wodzy. Każdorazowe użycie wodzy bez jednoczesnego użycia łydek spowoduje, że koń się rozciągnie i nie będzie podstawiał zadu. Płynność i równowaga zostaną zachowane, a ustawienie i sylwetka konia ulega zmianie. Problem polega na tym, że poprzez takie użycie jednej pomocy zwykle osiągasz rezultat do, którego dążysz. W wyniku tego robisz tak przez cały czas, aż staje się to twoim zwyczajem. I koło się zamyka. Cel: przejście z kłusa do stępa. Metoda: pociągnięcie za wodze. Skutek: idziesz stępem. Teraz nauczyłaś się i konia, że aby zrobić przejście do niższego chodu, należy pociągnąć za wodze.
Dosiad: staraj się "zatrzymać dosiad" - czyli usiądź równo na obu pośladkach i użyj pleców do zatrzymania poprzez zaprzestanie podążania za ruchem lub poprzez spowolnienie ruchu konia. Myśl o wyciągnięciu się do góry i napnij mięśnie brzucha, podobnie jak robisz to przy ćwiczeniu brzuszków. To spowoduje napięcie w części lędźwiowej kręgosłupa. Utrzymaj tę blokadę pleców i powstrzymaj ruch bioder, by przestały podążać za ruchem konia.
Gdy używasz tych pomocy a koń nie chce się zatrzymać nie ciągnij z całej siły za wodze! On po prostu nie jest skupiony na twoich pomocach. Zamiast ciągnąc go za wodze, skieruj go na ścianę lub na ogrodzenie. Gwarantuje, że się zatrzyma.
Przejście powinno być wyraźne i czyste, ale nie gwałtowne. Powinno cechować się płynnością.