Dzielności konia zależy w znacznej mierze od jego pokroju i prawidłowej budowy. Koń musi być tak zbudowany, by mógł bez trudu nosić na grzbiecie jeżdżca. Pokrój konia zwany jest także EKSTERIEREM. Konie mogą różnić się pokrojem w zależności od typu czy rasy, przy czym ich budowa powinna być proporcjonalna. Mała głowa; duże, żywe oczy; skośnie ustawione łopatka i pęciny; odpowiedni obwód nadpęcia; krótki grzbiet i mocno umięśniony zad są uważane za cechy składowe prawidłowego eksterieru.
Szkielet konia - jest jego rusztowaniem kostnym, wokół którego zbudowane jest ciało konia. Czaszka chroni mózg, a żebra chronią serce i płuca. Kości kończyn podtrzymują masę konia, a stawy umożliwiają poruszanie się. Ruch możliwy jest dzięki mięśniom, które połączone są z kośćmi za pomocą ścięgien.
Narządy wewnętrzne - Koń ma duże serce i pojemne płuca, co pozwala mu na szybki ruch i intensywną pracę. Mózg jest mały. Rdzeń kręgowy biegnie od mózgu przez kręgosłup. Od rdzenia promieniście odchodzą nerwy do każdej części ciała. Żołądek jest mały, za to jelita mają około 30 metrów długości.
Palec konia - Zakończony jest kopytem, które chroni niezwykle skomplikowane struktury wewnętrzne; wymaga troskliwej pielęgnacji. Jazda po drogach i twardych nawierzchniach, a także obciążenie konia wagą jeżdżca wymaga też ochrony puszki kopytowej przed ścieraniem rogu kopytowego. Tę ochronę zapewnia ją podkowa. Ta jednak w miarę narastania kopyta staje się za mała, dlatego trzeba przekuwać konia co 4-6 tygodni.
Komentarze