Przeszkody, szeregi

PRZESZDKOY POJEDYNCZE
Istnieją dwa rodzaje przeszkód: przeszkody szeroki, takie jak okser i przeszkody pionowe

SZEREGI
Przeszkody składające się z więcej niż jednej przeszkody nazywamy szeregami. Potrójna przeszkoda jest traktowana jako jedna, ale składająca się z trzech członów – koń musi wykonać trzy skoki.
Przeszkody stanowiące poszczególne człony szeregu oznaczone są literami. Jeżeli koń odmówi skoku przez jeden z członów, trzeba ponownie skakać cały szereg.

PRZESZKODY PIONOWE
Przeszkody pionowe są to przeszkody wyłącznie „na wysokość”. Przeszkody pionowe są znacznie trudniejsze dla konia, ponieważ o wiele trudniej jest mu ocenić odległość podczas zbliżania się do wysokiej, pionowej przeszkody. Generalnie koń, który ma pokonać pionową przeszkodę, powinien być bardzo zebrany i poruszać się w wolnym tempie.
Punkt odskoku znajduje się znacznie bliżej przeszkody niż w przypadku przeszkód szerokich. Gdyż koń musi wybić się dalej. Istnieją różne rodzaje przeszkód pionowych, od pojedynczych drągów po mur.

STACJONATA
Stacjonata jest przeszkodą pionową, kto rej wysokość można zmieniać lub dodawać podwyższające ją elementy. Jest to dla konia odpowiednik wyskoku w górę. Obecnie jest ona podczas zawodów dużo rzadziej używania niż dawniej.

MUR
Mur jest przeszkodą pionową zbudowaną z segmentów. W przypadku tego rodzaju przeszkody dodatkową trudnością jest brak widocznego miejsca do lądowania.

PRZESZKODY SZEROKIE
Przeszkody szeroki posiadają dodatkowy wymiar – szerokość, co oznacza, że koń nie tylko musi pokonać pewną wysokość, ale również odpowiedni dystans. Przykładami przeszkód szerokich są różne typy okserów i trple-barów.

JOKER
Joker jest przeszkodą trudną, ale odpowiadającą sportowym zasadom fair play. Nie ma ustalonych zasad, zgodnie z którymi joker jest budowany, ale na ogół będzie się on różnić wyglądem od pozostałych przeszkód, na przykład dzięki położeniu na ziemi krzywego pnia drzewa jako elementu konstrukcyjnego. Przeszkoda tak oznaczona jest jako joker i w pewnych rodzajach konkursów skokowych otrzymuje się za jej pokonanie większą liczbę punktów, np. pokonanie jokera na czysto może przynieść podwojenie punktów zdobytych na poprzedniej przeszkodzie.

OKSER I DUBLE-BAR
Okser jest to przeszkoda szeroka, która zmusza konia do określonej wysokości i odległości, jeżeli frontowy i tylny drąg są na tej samej wysokości, wówczas przeszkodę taką nazywamy okserem, ale jeżeli tylny drąg wisi wyżej niż frontowy, wtedy jest double-bar. Przeszkody, których wysokość rośnie po stronie odskoku, są dla konia łatwiejsze do pokonania niż zwykły okser, który wymaga od konia zachowania zarówno odpowiedniej wysokości, jak i długości podczas całej fazy skoku. Nawet jeżeli okser składa się z kilku części, jest to nadal przeszkoda pojedyncza, która musi być pokonana jednym skokiem.

TRIPLE-BAR
Triple-bar jest to przeszkoda, w której drągi są zawieszane coraz wyżej. Przeszkodę tę również należy pokonać jednym skokiem. Odmianą triple-baru jest tzw. hog’s back, w którym pierwszy i trzeci Wisza na tej samej wysokości, ale drugi drąg zawieszony jest wyżej, wyznaczając najwyższy punkt skoku.

RÓW Z WODĄ
Rów z wodą jest częścią parkuru. Lustro wody nie jest zwykle szersze niż 2 -4m i ma głębokość 10 – 15 cm. Rów z wodą może być tylko wtedy włączony do trasy przebiegu, jeżeli jest zagłębiony w podłożu tak, że lustro wody znajduje się na poziomie ziemi. Sposób w jaki koń reaguje na wodę, jest ważnym czynnikiem podczas pokonywania rowu z wodą, ponieważ jeżeli koń nie pokona tej przeszkody na czysto, wyląduje w wodzie.

Po stronie odskoku można umieścić drąg, niski mur lub żywopłot, ale nie może on być wyższy niż 50 cm . strona zeskoku musi być oznaczona deską z drewna lub podobnego materiału, najlepiej w kolorze białym, tak aby sędzia mógł zobaczyć, czy koń nie pozostawił na niej śladu kopyta. Deska ta powinna się znajdować na krawędzi wody i być na stałe przytwierdzona do podłoża.

LINIA PODSTAWY PRZESZKODY
Linia podstawy przeszkody jest to wyraźne oznaczenie na poziomie podłoża, które może być widziane zarówno przez konia, jak i przez jeźdźca. Ważne jest, aby przeszkody pionowe posiadały wyraźną linię podstawy, ponieważ w odległości około 4m od przeszkody, koń może widzieć tylko jej część. Linia podstawy ułatwia koniowi ocenę wysokości i miejsca odskoku.