Przysłowia końskie

* Jeździć konno może się nauczyć każdy, ale jazda w harmonii z koniem to sztuka
* Darowanemu koniowi w zęby sie nie zagląda
* By koń o swej sile widział, żaden by na nim nie siedział.
* Koń o święto nie prosi, tylko postu nie lubi.
* Jarmark i wesele koń pamięta cztery niedziele.
* Dobry koń jest połowica zdrowia ludzkiego
* Pańskie oko konia tuczy.
* Cudzemu koniowi, cudzej żonie, cudzemu psu nie dowierzaj.
* Konia z narowem, chłopa z uporem, żony z niewstydem bodaj nikt nie miał.
* Konia nie bij, sługi nie lżyj, żony nie drażnij, chceszli mieć z nich statek.
* Ujechawszy milę, popstój z koniem chwilę; ujechawszy trzy mile, czoła mu potrzy; ujechawszy sześć, dajże mu jeść.
* Młody koń w pieniądze idzie, a stary z pieniędzmi.
* Pańska łaska na pstrym koniu jeździ.
* Koń, panna i wino wielkiego ochędóstwa potrzebują.
* Więc tzreba i poddanych fantazyje wiedzieć, pierwej konia zrozumieć, niźli na nim siedzieć.
* Koniowi noge kują, a żaba też swoje nadstawia.
* Koń ma dużą głowę, niech się martwi.
* Cereminiał godów weselnych w Polsce, zawsze przytomności konia potrzebował.
* Lach bez konia, jak ciało bez duszy.
* Wyrwał się jak z łysą kobyłą na targ.
* Konia chudego, pachołka obdartego, niewiastę pijaną trudno zalecać.
* Do konia i białogłowy przystępuj śmiało.
* KOnia tanio nie ceń, króla o mało nie proś.
* Słowo się rzekło, kobyłka u płotu.
* Największe szczęscie na świecie na końskim leży grzbiecie.
* W nocy jeżdzić, głupiemu służyć, w karczmie gospodarować - wszystko niemal jedno.
* Konia urodziwego więcej do powinności głaskaniem przywiedziesz niż biciem.
* Konia i niewiasty z wszelkimi cnotami trudno dostać.
* Po nieśmiałym jeźdźcu konia, a śmiałym mężu wdowy szkoda dostawać.
* Koń ma byc czuły, nóg pewnych i gęby wolnej.
* Koń stworzon ku bieganiu, jak ptak ku lataniu.