Różne wady uzębienia u koni

Zgryzem karpiowatym nazywa się przykrycie zębów trzonowych górnej i dolnej szczęki. Szczęka górna jest nieco bardziej wysunięta do przodu niż szczęka dolna, a podczas przeżuwania pokarmu najbardziej obciążone są wewnętrzne krawędzie zębów trzonowych szczęki górnej. Następstwem jest zukosowanie powierzchni trących zębów policzkowych. Aby uniknąć komplikacji, weterynarz powinien przeprowadzić tarnikowanie ostrych wyrostków na zębach.

Zgryz nożycowy jest często następstwem niewyleczonego zgryzu karpiowatego. Powierzchnie trące zębów zostały ustawione względem siebie tak skośnie, że uniemożliwia to normalny proces przeżuwania pokarmu. Poprawę można uzyskać w wyniku tarnikowania powierzchni trących zębów.

Zgryz schodkowy powstaje przeważnie u koni starszych, gdy któryś z zębów straci swój odpowiednik w przeciwnej szczęce. Brakuje wówczas prawidłowego ścierania i dochodzi do przerostu zębów. Powstaje tzw. stopień, od którego wywodzi się nazwa tego rodzaju zgryzu. Skrócenie takich przerośniętych zębów złagodzi trudności w życiu.

Konie mogą także cierpieć z powodu osadzania się kamienia nazębnego. Następstwem są kłopoty z przeżuwaniem pokarmu. Leczenie polega na ostrożnym usunięciu złogów.