Rzadko spotykane rasy koni

Ras koni jest naprawdę dużo.
Od malutkich, przez średnie, aż do tych największych.
Budowę mają wszystkie podobną, czego można się dowiedzieć dokładnie czytając mój poprzedni wpis.
Teraz jednak skupimy się na średnich koniach.
Nie będę tutaj opisywać najbardziej popularnych ras koni takich jak araby, hanowery czy folbluty,
które wszystkim koniarzom są doskonale znane.
Postaram się przybliżyć wam wiedzę na temat koni o których rzadziej się słyszy i mniej się mówi.

ZAPRASZAM DO LEKTURY! :D


AVELIGNESE

Rasa tych koni pochodzi z górzystych regionów Bolzano. Obecnie sa to jedne z najczęściej hodowanych kuców we Włoszech, jednak w Polsce bardzo mało się o nich słyszy.
Zwierzęta te są odmianą Haflingera, przez co są do niego bardzo podobne i tak jak haflingerów, również i Avalignesów daleką rodziną są konie rzymskie, jednak od haflingerów różnią sie bardziej krzepką i cięższą budową. Ta rasa przystosowana jest do życia w górskim terenie i ciągnięcia w nim stosunkowo ciężkich ładunków. Pracują głównie jako zwierzęta juczne. Wykorzystywane są również w rolnictwie.
Ich wysokość sięga granicy 135-145 cm, a ich ciało jest mocno zbudowane i krępe.
Szyja jest krótka, szeroka i mocna, kłoda silna i zwarta, klatka piersiowa głęboka i szeroka.
Kiedy spojrzymy na ta rasę rzuca się w oczy że jest to rasa ciężka, tak więc nogi muszą znosić duże obciążenie, dlatego są niezbyt krótkie, zaopatrzone w szczotki, mocne, a kopyta twarde i stabilne.
Stosunkowo długo żyją. Są odporne i wytrzymałe. Dobrze wykorzystują paszę.
Mają kasztanowate umaszczenie z jasną grzywą i ogonem oraz mogą posiadać jasne odmiany.


KOŃ BERBERYJSKI

Konie te występowały w Afryce Północnej prawdopodobnie od czasów prehistorycznych.
Obecnie do czystej rasy berberyjskiej można zaliczyć niewielka liczbę osobników, ze wzgledu na to że krzyżowano je powszechnie z arabami. Podjęto działania aby rozszerzyć hodowlę koni berberyjskich czystej krwi, ze względu iż sa to konie bardzo wytrzymałe i szybkie.
Osiągają około 150-160 cm wzrostu. Mają głowę średniej wielkości, często o profilu garbonosym.
Szyje prostą i dobrze umięśnioną. Łopatka tych koni jest długa i skośna, a grzbiet krótki. Klatka piersiowa jest głęboka, za to zad mocno ścięty. Posiadają również stosunkowo nisko osadzony ogon.
konie te mają szybkie, pewne i energiczne chody. Wiele z nich cechuje się żywiołowym temperamentem.
Umaszczenie mają siwe, gniade, kasztanowate lub kare z odmianami na głowie oraz nogach.


KOŃ RASY BRUMBY

Pod koniec XVIII w. Anglicy sprowadzili do Australii konie. Niedługo po tym część zwierząt uciekła na wolność, gdzie zaczęły się rozmnażać na ogromnych obszarach Australii.
Ponieważ rywalizowały o miejsce na pastwiskach, rząd podjął w 1960r. decyzję o masowej ich likwidacji.
Wywołało to duży sprzeciw innych grup społecznych.
Obecnie na żyją jeszcze dzikie stada Brumby.
Konie te osiągają 135-150 cm w kłębie. Mają stosunkowo dużą głowę i dobrze umięśnioną szyję. Kłąb jest mocno zaznaczony, a grzbiet prosty, który dochodzi do dobrze umięśnionego zadu.
Ich klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, a nogi mocne, średniej długości, posiadające duże, twarde kopyta. Są czujne, szybkie, zwrotne. Są bardzo odporne na niesprzyjające warunki, jakie panują w ich otoczeniu i dobrze radza sobie z chwilowym brakiem pozywienia i wody.
Ich temperament jest mocno zarysowany. Są to konie bardzo żywiołowe.


KONIE CAMARGUE

Jest to bardzo stara rasa, najprawdopodobniej pochodząca od ras prehistorycznych, jednak jego pochodzenie nie jest dobrze zachowane i pewne.
Widoczne sa jednak na skalnych rysunkach znalezionych we Francji.
Stanowią zdziczałą część wierzchowców, w których krwi można dostrzec dolewkę krwi arabskiej i berberyjskiej. Od 1968r. prowadzi się dla nich księgę stadną.
Ich wzrost sięga granic 135-150 cm. Ich głowa często przyjmuje profil garbonosy i średnie rozmiary, natomiast szyja jest krótka i mocna. Z reguły mają szeroką klatkę piersiową i strome łopatki. Ich nogi i zad sa bardzo silne, a kopyta duże i płaskie. Główną cechą tych koni jest wytrzymałość. Rasa ta jest pełna energii, poruszają się swobodnie w stepie i galopie, jednak w kłusie ruszają się dość sztywno.
Występują tylko w maści siwej.


KUCE DULMEN

Ojczyzną tych dzikich kuców były bagniste tereny w Westfalii.
Ta rasa jako jedyna żyje na wolności w stanie dzikim w Niemczech.
Kuce Dulmen osiągają około 115-145 cm wzrostu. Zbudowane są typowo jak kuce- średnia głowa, mocno zbudowany tułów, nogi średnie i suche, a kopyta twarde.Wystepują głównie w trzech rodzajach umaszczenia: jasnogniade, ciemnogniade i bułane. Wskazuje to na dzikich przodków tej wspaniałej rasy.


KUCE EXMOOR

Ta rasa pochodzi z Anglii. Wywodzi się od kuca celtyckiego.
Te konie przypominają normalne kuce i ich wzrost wynosi około 130cm.
Mają długa głowę, również długi mają grzbiet, a dodatkowo jeszcze kłoda jest szeroka i głęboka. Mają stosunkowo krótkie, szeroko rozstawione nogi, zakończone twardymi kopytami.
Ich charakterystyczną cechą są, występujące dookoła oczu i w pachwinach jasne włosy.
Rasa ta jest wytrzymała. Są dobrymi wierzchowcami i mają predyspozycje do skoków i ciągnięcia zaprzęgów.


Ciąg dalszy w nowych wpisach.
Zapraszam!


Artykuł oparty na mojej własnej wiedzy, wiedzy moich rodziców i instruktorów,
wiedzy zdobytej z książki ,,Konie" Autorstwa Mari Kulisy, Magdaleny Pieszki oraz Jarosława Łuszczyńskiego
oraz z wikipedii.