Siodła

Wiem że dawno nie pisałam, ale wybaczcie - nauka .... Ostatnio pisałam o stroju jeźdzca. Dziś przejde do ,, stroju ,, konia czyli rządu jeździeckiego. Po długim czasie myślenia stwierdziłam że każdą część rządu jeździeckiego będę omawiać oddzielnie. W tym wpisie omówię siodła.

Siodło — część rzędu końskiego stanowiąca siedzenie przeznaczone dla jeźdźca. Rusztowanie siodła to tzw. terlica, na której umieszczone jest skórzane pokrycie. Chroni ona kręgosłup konia przed urazami oraz umożliwia mu swobodę poruszania. Kształt i wyprofilowanie siodła wpływa na dosiad i sylwetkę jeźdźca. Siodła są wytwarzane w różnych rozmiarach tak, aby pasowały do róźnych rodzajów koni.
Istnieje wiele rodzajów siodeł przystosowanych do różnych potrzeb. Najczęściej używa się siodła ogólnoużytkowego, ale np. w skokach przez przeszkody stosuje się innych rodzajów. W hippoterapii i onoterapii stosuje się siodło u uproszczonej budowie, zwane gapą, które umożliwia wykonywanie zabiegów rehabilitacyjnych. Kobiety biorące udział w zawodach, zgodnie z XIX w. tradycją używają damskich siodeł.

1. SIODŁO SKOKOWE
Siodło przystosowane do rodzaju sportu, jakim są skoki przez przeszkody. Ułatwia on jeźdżcowi dosiad skokowy, gdzie kolano znajduje się wyżej, bardziej do przodu, a puśliska są skrócone. Trochę różni się od siodła ogólno użytkowego, choć są podobne.

2. SIODŁO UJEŹDZENIOWE
Siodło ujeżdżeniowe przystosowane do rodzaju sportu - ujeżdżenia. Tybinki są tu węższe, nogi jeźdźca są dłuższe, aby móc dokładnie dawać pomoce koniowi. Taki rodzaj siodeł jest, wg mnie bardzo wygodny (moje siodło także jest ujeżdżeniowe). Szególnie dobrze jeździ się w nim pełnym siadem

3.SIODŁO WESTERNOWE
Siodło westernowe, inaczej kowbojskie to udoskonalona wersja siodła hiszpańskich kolonizatorów. Przez lata kowboje pędzący bydło przez prawie cały dzień wprowadzali zmiany, i tak dzisiaj mamy długie tybinki, szerokie strzemiona, rożek do lassa, podwójny (a raczej dwa) popręg. Siodła westernowe użytkuje się do jazdy w stylu western, opracowanym przez kowbojów.

4.SIODŁO WYŚCIGOWE
jednym z priorytetów jest mała waga. Najlżejsze używane w gonitwach płaskich, zwane "klepką"", waży niespełna 200 g. Tego typu siodła mają płaskie siedziska nieprzystosowane do siedzenia. Tybinki są ustawione maksymalnie do przodu, dopasowane zostały w ten sposób do bardzo krótkich puślisk. Oryginalnie siodła wyścigowe posiadały drewniane terlice, lecz ostatnio wykonuje się je z żywicy poliestrowej. Te do gonitw płotowych są solidniejsze i cięższe.

5.SIODŁO RAJDOWE
Jest lekkie. Jeździ się w nich rajdy gdyż są długie i męczące. Dlatego jeździec musi mieć wygode siedzenia, a koń lekkie i nie tłuczące grzbietu siodło.

6.SIODŁO KULBAKA
typ siodła wojskowego pokrytego skórą stosowany przez kawalerię.
Kulbaka żołnierska charakteryzuje się wysokimi łękami, pozwalającymi jeźdźcowi na pewne trzymanie się w siodle w trakcie walki szablą – gdy podczas wykonywania cięcia znad głowy, jeździec jest uniesiony wysoko w strzemionach, a energia związana z takim ciosem powoduje silne i nagłe przemieszczenie się jego środka ciężkości.

7.SIODŁO DAMSKIE
siodło służące kobietom do jazdy konnej z obiema nogami z lewej strony. Siodła damskie dzielą się na skokowe i do jazdy po terenie płaskim. Te które służą do skoków mają tybinkę wysuniętą do przodu by można jeździć wygodnie w krótkim strzemieniu, oraz wycięty przedni łęk co ułatwia jazdę w półsiadzie. Siodła do jazdy po terenie płaskim mają słabiej wycięty łęk przedni, oraz tybinkę niezbyt silnie wysuniętą do przodu. Niegdyś uważano, że kobieta, a szczególnie "dama", nie powinna jeździć konno siedząc okrakiem. Specyfika jazdy po damsku znacznie różni się od typowej jazdy po męsku. We współczesnym damskim siodle amazonka (kobieta jeżdżąca konno) siedzi wyprostowana w kierunku jazdy (nie bokiem), lewą nogę trzyma w strzemieniu, a prawą ma przełożoną na lewą stronę siodła przez przedni łęk. Siodło takie jest wyposażone w płaskie siedzisko i dwie kule, czyli "widełki" do podpierania się nogami. Jedna kula (wyższa) jest podpórką do prawej nogi ( pod kolanem ), druga kula mieści się nad kolanem lewej nogi. Współczesna budowa siodła damskiego umożliwia jazdę w kłusie i galopie, a nawet skoki przez przeszkody. Amazonka używa palcatu, którym oddziałuje na prawy bok konia (zamiast nogi) głównie przez nacisk. Współczesne amazonki jeżdżą po damsku w bryczesach, oficerkach lub sztylpach i sztybletach, lecz na wierzch wkładają eleganckie suknie.

No i kolejna notka skończona :-) Następnym razie będzie o ogłowiu :-)