Siodło

Siodło — część rzędu końskiego stanowiąca siedzenie przeznaczone dla jeźdźca. Rusztowanie siodła to tzw. stelaż (lub terlica), wykonany z drewna, metalu lub plastyku. Jego pokrycie to część wykonana z wyściółki (najczęściej z plastykowej pianki, dawniej ze słomy lub filcu i obciągnięta skórą lub sztucznym materiałem. Chroni ona kręgosłup konia przed urazami oraz umożliwia mu swobodę poruszania. Kształt i wyprofilowanie siodła wpływa na dosiad i sylwetkę jeźdźca. Siodła są wytwarzane w różnych rozmiarach oraz ciężarach, tak, aby pasowały do różnych rodzajów koni i jeźdźców.

* Siodło składa się z:
o łęku przedniego oraz tylnego – najwyższych punktów na początku i końcu siodła.
o siedziska – miejsca pomiędzy łękami
o dwóch tybinek – duże płaty skóry po bokach siodła z poduszkami kolanowymi
o podtybinek – małych płatów skóry pod spodem tybinek, które przykrywają przystuły
o przystuł – pasków, do których zapina się popręg
o przystulicy – kolejnego płata grubszej i sztywniejszej skóry na spodniej stronie siodła przylegającego bezpośrednio do czapraka
o popręgu – pasa zapinanego pod brzuchem konia (niekiedy dwóch cieńszych z na obu końcach siodła – w wypadku siodła westernowego)
o puślisk – pasków po obu stronach siodła, do których przyczepione są strzemiona
o strzemion – metalowych (lub skórzanych w wypadku siodła westernowego), półokrągłych "uchwytów" na stopy jeźdźca
o czapraka – dodatkowej podkładki pod siodło z materiału, filcu, futerka lub specjalnego plastyku zapobiegającego odparzeniom grzbietu konia

Istnieje wiele rodzajów siodeł przystosowanych do różnych potrzeb. Najczęściej używa się siodła ogólnoużytkowego (wszechstronnego), ale istnieją tez siodła skokowe, ujeżdżeniowe, wyścigowe, westernowe oraz wojskowe (kulbaki). W hippoterapii i onoterapii stosuje się siodło u uproszczonej budowie, zwane gapą, które umożliwia wykonywanie zabiegów rehabilitacyjnych. Kobiety biorące udział w zawodach czasami, zgodnie z XIX w. tradycją używają damskich siodeł.