siodło

Wyróżnia się kilka rodzajów siodeł.

Poprawne dopasowanie siodła jest gwarancją dobrego dosiadu oraz właściwego działania pomocami jeździeckimi.

Budowa szkieletu siodeł jest prawie taka sama, różnią się jedynie między sobą modelem siedziska, wagą oraz ustawieniem tybinek.

Długość oraz położenie tybinek zależy od przeznaczenia siodła - siodło wyścigowe cechuje się małymi tybinkami, a ujeżdżeniowe dużymi. W trakcie dłuższych jazd terenowych, np. rajdów, korzysta się ze specjalnych siodeł zwanych kulbakami. Zabezpieczają one konia przed otarciem i można przytroczyć do nich ekwipunek.

Zasadniczo siodła są zbudowane z następujących części: łęk przedni, siedzisko, łęk tylny, tybinki, puśliska, strzemiona, popręg, przystulice. Oprócz tego po siodłami umieszcza się czapraki, a niekiedy dodatkowo potniki.

Szkielet siodła, zwany terlicą, jest wykonany z drewna albo sztucznego tworzywa oraz metalowych płaskowników. Tworzą go dwie płaskie części - ławki, które połączone są razem poprzecznymi metalowymi łukami - łękami: przednim oraz tylnym. Terlicę pokrywa wyściółka oraz skóra, tworząca siedzisko i łęki. Pokrycie siodła tworzy całość razem z dwoma tybinkami - to duże płaty skóry znajdujące się po obu stronach siodła, do których przylegają nogi jeźdźca. Tybinki są wyposażone w miękkie poduszki kolanowe. Z kolei pod tybinką umieszczony jest niewielki płat skóry - podtybinka, nazywana małą tybinką. Przykrywa ona trzy skórzane paski - przystuły, które służą do przypięcia popręgu. Natomiast pod przystułami znajduje się duży płat grubej skóry - przystulica.

Zasada dopasowania do konia jest identyczna dla wszystkich typów siodeł. Na zmianę dosiadu jeźdźca ma wpływ budowa siedziska oraz ustawienie tybinek siodła. Regulują one również działanie i współdziałanie pomocy, zwłaszcza łydek. Różnice w wymiarach siodeł są niewielkie. Należy wybierać siodło dostosowane do wzrostu i budowy jeźdźca.

Siodło należy dopasować do konia indywidualnie, biorąc pod uwagę jego budowę oraz kondycję. Najistotniejszy jest dobry wybór łęków: przedniego i tylnego oraz poduszki umieszczonej pod łękiem tylnym. Jeśli koń ma wyraźnie zaznaczony kłąb, wówczas należy zastosować siodło z wysokim przednim łękiem lub wycięciem w łęku. Siodło uciskające kłąb, poważnie okalecza konia.

Jeśli siodło umieszczone jest prawidłowo na grzbiecie konia, a popręgi podciągnięte, wtedy między kabłąk przedniego łęku a kłąb konia powinny wejść luźno, ustawione pionowo dwa palce ręki. Zatem pomiędzy kłębem a kabłąkiem łęku winna znajdować się luźna przestrzeń. Łęk tylny powinien być zaopatrzony w miękkie poduszki, by nie ugniatały grzbietu konia.