Skoki przez przeszkody.

Skoki przez przeszkody są stosunkowo nową dyscypliną jeździecką. Oczywiście umiejętność skakania była na pewno ważna dla kawalerii oraz przy pokonywaniu przeszkód podczas polowań. Pierwsze oficjalne zawody w skokach rozegrano w Dublinie w 1864r., ale dyscyplina ta nie została przyjęta do programu igrzysk olimpijskich aż do 1912 r. Jej podstawy stworzył Fredrico Caprilli (1868 – 1907). Ten włoski specjalista w zakresie jeździectwa wprowadził nowy rodzaj dosiadu, w którym jeździec podąża z ruchem konia. Jest on obecnie znany pod nazwą półsiadu.

Większość koni w stanie dzikim lub swobodnie biegających skacze z przyjemnością i są one z natury dobrymi skoczkami. Skakanie staje się jednak dla nich trudniejsze, kiedy muszą dźwigać na swoim grzbiecie dodatkowy ciężar i muszą go uwzględnić, aby zachować równowagę. Dlatego koń i jeździec musza pracować w parze, jako zespół. Jeździec musi się postarać, aby jego waga przeszkadzała koniowi w jak najmniejszym stopniu. Jeździec musi tez być w stanie czytać przeszkodę, tak, aby we właściwy sposób naprowadzić na nią konia. Niektórzy jeźdźcy mają lepsze ‘oko do przeszkód’ niż inni, a jedne konie są lepsze w wyczuwaniu właściwego momentu odpicia niż inne. Naturalny instynkt skakania może być rozwijany poprzez gromadzenie doświadczeń w skokach.