Boks - ogrodzone miejsce w stajni, przeznaczone dla jednego konia wyposażone w drzwi. Konie mogą stać również na stanowiskach otwatych z jednej strony.
Chody - do podstawowych chodów konia zaliczmy stęp, kłus, galop. Niektóre konie potrafią też poruszać się töltem i skroczem.
Czarna wodza - specjalne wodze używane tylko w razie potrzeby przez bardzo doświadczonych jeźdźców, przebiegające od popręgu przez pierścienie wędzidla do rąk jeźdźca.
Cwał - bardzo szybki galop, którego drugi takt rozpada się na dwie fazy. Cwał jest więc chodem czterotaktowym, stosowanym w wyścigach konnych.
Dziki koń - dziś nie ma już prawdopodobnie prawdziwych dzikich koni, lecz tylko dziko żyjący potomkowie konia domowego, np. mustangi.
Eksterier - inaczej: pokrój. Fachowe określenie budowy ciała konia.
Folblut - dosłownie pełna krew. Tym mianem określamy konie pełnej krwi angielskiej.
Foulee - cykl ruchu w galopie obejmujący trzy takty i fazę lotu: koń stawia najpierw na ziemi jedną z tylnych nóg (lewą, jeśli galopuje "na prawą nogę"), następnie równocześnie drugą tylną i przednią znajdującą się po przekątnej, a na końcu prawą przednią; potem następuje wyraźna faza lotu.
Hacel - specjalna śruba wkręcana w podkowę, zapobiegająca ślizganiu się konia.
Hodowla - celowy dobór osobiników o określonych, pożądanych cechach po to, by cechy te odziedziczyło potomstwo. W wyniku hodowli wyodrębiły się rasy.
Kantar - uździenica bez kiełzna, służąca do przeprowadzania konia i przywiązywania na stanowisku.
Kiełzno - element ogłowia, za pomocą którego jeździec oddziałuje na konia. Wśród kiełzn wyróżniamy: wędzidło, munsztuk, hackamore i pelam.
Kłus ćwiczebny - kłus "wysiedziany", podczas którego jeździec nie anglezuje.
Koń duży - koń, który w kłębie ma ponad 148 cm wysokości.
Koń gorącokrwisty - inaczej: koń szlachetny lub lekki. Podobnie jak "koń zimnokrwisty" jest to określenie umowne i nie ma nic wspólnego z temperaturą krwi.
Koń półkrwi - koń należący do razy powstałej w wyniku krzyżowania koni szlachetnych z klaczami pospolitymi i uszlachetnionymi. Konie półkrwi nie muszą miec 50% czystej lub pełnej krwi; mogą jej miec więcej lub mniej, lecz ich pochodzenie musibyc udokumentowane ze strony matki i ojca.
Koń prymitywny - koń niewielkiego wzrostu, niewymagający i długowieczny (np. konik polski).
Koń zimnokrwisty - ciężki koń roboczy o łagodnym usposobieniu.
Kuc - inaczej : pony, koń którego wysokośc w kłębie nie przekracza 148cm.
Kulbaka - dawniej drewniane siodło o wysokich łękach, później - siodlo wojskowe.
Munsztuk - rodzaj kiełzna działającego na zasadzie dźwigni. Używany razem z wędzidłem.
Nachrapnik - częśc ogłowia zapobiegająca otwieraniu pyska przez konia.
Odmiany - plamy lub kępki białej sierści u koni ciemnej maści - na przykład łysiny lub białe piętki czy pęciny.
Parkur - ogrodzony szrankami plac z ustawionymi na nim przeszkodami.
Pasza - konie zwykle jedzą paszę objętościową, np. zielonkę, jednak pracujące zwierzęta wymagają bardziej energetycznej karmy. Zbyt treściwe pożywienie jednak również koniowi nie służy. Dlatego ilość paszy trzeba zawsze dostosować do rodzaju wykonywanej przez zwierzę pracy. Najczęściej konie karmi się trawą i sianem (paszą objętościową), czasem daje się też owies, jęczmień, śrutę (paszę treściwą). Koń musi mieć zawsze świeżą wodę do picia. Nie wolno wsiadać na konia zaraz po karmieniu.
Podkuwanie - podkowa zabezpiecza puszkę rogową kopyta przed nadmiernym ścieraniem. Podkowy specjalnego rodzaju dają lepszą przyczepność i chronią przed pośliźnięciem. Dobra i prawidłowo założona podkowa może skorygować wady kopyta i nóg, a nawet ma działanie lecznicze.
Pomoce - jeździec oddziałujena konia na trzy różne sposoby: łydkami pobudza konia do ruchu, wodzami wstrzymuje i kieruje, ciężarem i ułożeniem ciała wzmacnia działanie pozostałych pomocy.
Rząd jeździecki - ogłowie ( zwane również uzdą) oraz siodło z czaprakiem.
xx, oo, xxoo, x, o, xo - symbole określające pełną krew angielską, czystą krew arabską, czystą krew angloarabską, półkrew angielską, arabską i angloarabską.
Komentarze