Słownik jeździecki cz. 1

AKCJA - sposób poruszania się konia. Jeśli unosi nogi wysoko i efektownie, to znaczy, że ma wysoką akcję.
ANGLEZOWANIE - rytmiczne unoszenie się jeźdźca w siodle podczas jazdy kłusem w takt ruch konia, w celu złagodzenia wstrząsów.
BANDA - osłona z desek umieszczona do wysokości 120 cm na ścianach boksu, ochraniająca je przed uszkodzeniem na wskutek kopania przez konia. Pochyłe bandy są również używane w krytych ujeżdżalniach.
BIEGAJĄCE KONIE - określenie stosowane w stosunku do wczesnych biegających koni wyścigowych w Anglii przed erą folbluta.
BILARDOWANIE - sposób poruszania się przednich kończyn spowodowany wadą postawy, polegający na wyrzucaniu na zewnątrz dolnego ich odcinka położonego poniżej nadgarstka.
BUJANIE - rytmiczne ruchy wahadłowe szyi występujące u konia pozostawionego samotnie w stajni - narów mogący doprowadzić do uszkodzeń kończyn.
CIENKA PODESZWA - mała ilość rogu podeszwowego w kopycie - częsta przyczyna kontuzji zwanej podbiciem.
CZANKI - boczne części munsztuka wiszące na paskach policzkowych uzdy. Do czanek przypina się wodze munsztukowe.
CZAPRAK - zabezpieczająca elastyczna podkładka umieszczona pod siodłem.
CZYSTA KREW - spotykana tylko u konia czystej krwi arabskiej.
CZYSTE NOGI - określenie oznaczające nogi bez śladów urazów, deformacji i wad budowy, jest również stosowane w stosunku do kończyn bez dodatkowego owłosienia w postaci szczotek.