Słownik jeździecki cz. 3

HAUTE ECOLE - wyższa klasyczna szkoła jazdy, rozsławiona dzięki popisom wykonywanym w Hiszpańskiej Szkole jazdy w Wiedniu. Wywodzi się ze stylu jazdy konnej uprawianego już w starożytnej Grecji, a który rozwinął się bardzo w XVII i XVIII wieku.

INOCHODZIEC - określenie konia chodzącego odmiennym kłusem. Koń tak chodzący stawia na ziemi jednocześnie przednią i tylną nogę po tej samej stronie (w kłusie normalnym nogi stawiane są po przekątnej).

KASZTANY - rogowe narośla położone na przyśrodkowej powierzchni kończyn. Kształt każdego kasztana jest inny, może więc służyć do identyfikacji konia.

KŁĄB - wyniosłość na grzbiecie u nasady szyi.

KŁODA - część ciała konia między łopatkami a lędźwiami, inaczej tułów.

KSIĘGA STADNA - rejestr prowadzony dla każdej rasy, w którym zapisuje się rodowód każdego konia, zaliczonego do tej rasy.

MARCHA zwany też marchador - ,,piąty"" chód, pośredni między kłusem i galopem, właściwy koniom mangalarga, użyteczny w pracy na rozległych pampasach amerykańskich.

NADPIĘCIE - odcinek kończyny między pęciną a stawem nadgarstkowym w nodze przedniej i skokowym (piętowym) w tylnej.

NADGARSTEK - staw w połowie długości przedniej nogi, niekiedy błędnie nazywany kolanem.

ODMIANY - białe plamy na głowie i nogach zwierzęcia w miejscach, gdzie włosy są pozbawione pigmentu. Do najczęściej występujących odmian na głowie zalicza się gwiazdkę, chrapkę, łysinę, latarnię i strzałkę.