Sprzęt na wyścigach konnych

SIODŁO - bardzo lekkie, wykonane najczęściej z żywicy poliestrowej. Nieprzystosowane do siedzenia, mają płaskie siedzisko, tybinki wysunięte maksymalnie w przód, żeby dżokej mógł przyjąć pozycję wyścigową. Puśliska są bardzo krótkie, strzemiona wykonane są z aluminium, są zaokrąglone, większość modeli posiada wkładkę zapobiegającą ślizganiu się stopy. Priorytetem w siodle wyścigowym jest mała waga, najlżejsze używane w gonitwach płaskich ważą ok. 200 gramów. Siodła do gonitw płotowych i przeszkodowych są nieco cięższe i solidniejsze.

POPRĘG - najczęściej neoprenowy lub z innego, lekkiego syntetycznego materiału. Zwykle nietrwały. Przechodzi pod brzuchem konia i opasa jednocześnie siodło, utrzymując je we właściwej pozycji. Stosuje się również podwójny popręg.

CZAPRAK/PODKŁADKA - pod siodło zakłada się zwykle żelowy pad i podkładkę wykonaną z gąbki. Na to nakłada się bardzo lekki "czaprak" przypominający raczej prostokątny kawałek zasłony. Nie potrzeba nic więcej, ponieważ siodło zwykle nie obciera wcale. Na treningach stosuje się czasem grubsze materiały i podkładki. W czasie wyścigu ochrona grzbietu musi być lekka ( nie może dużo ważyć )

OGŁOWIE - syntetyczne bądź skórzane, najczęstsze machrapniki : krzyżowy, futerkowy, prosty, ślinianki wyścigowe lub brak nachrapnika. Wędzidło głownie zwykłe, pojedynczo łamane, rzadziej oliwkowe, w kształcie litery D bądź inne, ostrzejsze. Wodze specjalne, lekkie parciane, zwykle dłuższe ( zawiązuje się na nich specjalną pętlę ). Czasami stisuje się specjalne okulary.

Ochraniaczy nie stosuje się w czasie wyścigu, ewentualnie bandaże na tylne kończyny.