Strzyżenie szyi i brzucha: Odpowiednie dla kuców pracujących w czasie weekendów i świąt. Koń tak strzyżony może spędzać czas na pastwisku, jeśli ma dobrą osłonę i derkę nowozelandzką.
Strzyżenie myśliwskie I: stosowane podobnie jak wyżej.
Strzyżenie śladowe: Odpowiednie dla kuców wykonujących średnio ciężką pracę, szyja pozostaje ciepła, ale jest usuniętego sporo włosia. Jeśli koń przebywa często na powietrzu, należy się upewnić, że jest mu wystarczająco ciepło. Przy takim strzyżeniu należałoby większość koni pozostawić w stajni, przynajmniej na noc.
Strzyżenie myśliwskie II: Stosuje się u ciężko pracujących koni. Włosie jest zostawione na nogach, żeby chroniło przed cierniami i jeżyną, oraz pod siodłem, dla wygody. Koń będzie wymagał dobrego okrycia cały czas. Normalnie przebywa w stajni i jeśli wypuszczamy go na zewnątrz, w ciągu dnia musi mieć dobrą grubą derkę nowozelandzką.
Strzyżenie wyścigowe: Koniowi pozostawią się włosie na nogach, grzbiecie i zadzie. Najbardziej nadaje się dla koni i kuców pracujących średnio i ciężko. Te konie przynajmniej na noc zostają w stajni.
dobry wpis xd