Szetland amerykański

Pierwszy szetland został sprowadzony do Stanów Zjednoczonych w 1885r. Został tu skrzyżowany z hackneyem, koniem arabskim i niewielkimi końmi pełniej krwi, co zmieniło nie tylko jego wygląd, ale także chód i charakter. Jest mniej wytrzymały, bardziej wysmukły, lżejszy i znacznie bardziej proporcjonalny do oryginalnego szetlanda. Do hodowli wybierane są osobniki małe: dopuszczalna wysokość wynosi 112 cm, średnia 107 cm. Głowa jest Dość długa, profil prosty, uszy długie, nie jest to typowe dla kuców. Szyja jest także długa i prosta, kłąb dobrze zaznaczony, grzbiet krótki, mocne lędźwie, kończyny zaś szczupłe o słabo wyrażonych stawach. Kopyt nie koryguje się zbyt często, tak aby były nieco za długie i wówczas okuwa się je ciężkimi podkowami, by podkreślić jego wysoki, rytmiczny chód. Grzywa i ogon są obfite. Dopuszczalne są wszystkie maści. Kuce te doskonale poruszają się także kłusem w zaprzęgu, konie typu użytkowanego do polowania są świetnymi skoczkami.