Szwedzki Koń Ardeński

Początek tej rasy dały zarodowe konie belgijskie rasy ardeńskiej importowane do Szwecji, gdzie zostały skrzyżowane z miejscowymi końmi szwedzkimi. Ponieważ w krzyżówkach tych przeważała krew ardenów, otrzymany koń był do nich bardzo podobny, z wyjątkiem krótszych kończyn i rzadszych szczotek. Natomiast znacznie zostały poprawione: siła, odporność i charakter tych koni. Ardeny szwedzkie są silnymi końmi pociągowymi, krępymi i zwartymi, o dużym obwodzie klatki piersiowej, szerokiej szyi z wyraźnie zaznaczonym grzbietem. Zad jest mocny, kończyny krótkie i silne, choć nie zawsze pozbawione wad. Kopyta są mocne, grzywa i ogon zwykle bardziej obfite niż u ardenów francuskich, z uwagi zaś na obfite opady śniegu - szczotki nie są tak gęste. Najczęściej spotykane maści to gniada, kasztanowata i dereszowata są rzadsze. Wysokość w kłębie wynosi 155-162 cm. Ardeny szwedzkie początkowo były końmi wykorzystywanymi w rolnictwie. Obecnie używane są do zrywki drewna w niedostępnych szwedzkich lasach.