Tarpany w Polsce - konie zapomiane

Pewnie nie wielu z was słyszało o tych koniach. Tarpan, to niestety na ten moment już nieistniejąca rasa koni. Przez przodków uważany za przodka konia domowego, z tego powodu ze głównie zamieszkiwał obszary leśne w Europie. Należał do rasy dzikich koni, i tak naprawdę to do końca nie wiadomo skąd pochodzą i gdzie się narodziły pierwsze Tarpany. Ta rasa z wyglądu bardzo przypominała konia polskiego, były drobne, niskie w kłębie tak do 135 cm. Ich głowa miała garbonosy profil i szerokie czoło. Ich sierść była myszata, na grzbiecie nieco ciemniejsza, i pręga przebiegająca wzdłuż kręgosłupa (tak jak u koników polskich), grzywa była krótka i stojąca, a ogon krótki i ciemny.

Jak to dzikie konie były płochliwe i trudne do oswojenia, mimo swojego wzrostu wspaniale potrafiły bronić się przed innymi drapieżnikami, dzięki temu że były szerokie i zwinne, odporne na choroby, i zmienne temperatury. Jak większość ssaków, żyły w stadach które liczyły do kilkunastu osobników, w grupie przewodziły najsilniejsze ogiery. Na pograniczu polsko-litewskim utrzymały się ostatnie stada do końca XVIII wieku, a do XIX wieku na ukraińskich stepach.


Tarpany zabijano, z względu przydatnych z nich skór, oraz pysznego mięsa. Ostatniego żyjącego zabito w 1879 roku na południu Ukrainy. Lecz niestety dopiero po fakcie ludzie sobie zaczęli uświadamiać, jakich wspaniałych zwierząt się pozbyli, i zaczęli próbować odtworzyć tą rasę, do tego użyto koników polskich które powstały z krzyżówek tarpanów i polskich koni użytkowych, o cechach najbardziej pierwotnych. W tym eksperymencie otrzymano konie wyglądem bardzo zbliżone do tarpana, ale genetycznie znacznie się od siebie różniły. Ale najcenniejsze okazy z tej powstałej krzyżówki, w czasie II Wojny Światowej zostały wywiezione przez Niemców. Po wojnie rozpoczęto nowe prace hodowlane na Mazurach, aby odtworzyć tą rasę, i te próby trwają do dnia dzisiejszego. Ciekawe czy jeszcze zobaczymy kiedyś takiego Tarpana.