Teren jazdy konnej

Teren
Dla jeźdźca nie ma nic wspanialszego niż jazda w terenie. Pierwszy teren to spełnienie marzeń wszystkich jeźdźców. Ta forma rekreacji jest równie przyjemna dla jeźdźca jak i konia. Podziwianie pięknych terenów, widoków, jest również formą nauki, konie w lesie są czujniejsze niż na padoku, łatwiej się płoszą, uczymy się jak jeździć po nierównościach (pagórki, doliny, kiach, trawa błoto a czasem i kamienie, oczka wodna prosta ścieżki na wymarzony galop) okazja do zobaczenie dzikich zwierząt z bliska . Konie w terenie czyją wolność i nawet te konie mało ruchliwe, leniwe często chętnie idą. W teren możemy oczywiście jechać samemu jednak w grupie jest zawsze raźniej, należy jednak pamiętać że jeśli nie mamy dużego doświadczenia zawsze powinniśmy wyjeżdżać z instruktorem bądź z bardziej doświadczonym jeźdźcem, który może nam poradzić jak się zachować w danej sytuacji.

Zasady których należy przestrzegać:

- zawsze skracamy strzemiona- gdyż może się przytrafić powalone drzewo które trzeba będzie przeskoczyć.

- grupa nie może przekraczać 10 koni

- zawsze ustalamy kolejność w której będziemy jechać

- palcat powinien mieć do 60 cm

- nie doświadczeni jeźdźcy powinni poruszać się stępem na krótkich odcinakch kłusem

- grupa powinna być w takim lub podobnym stopniu zaawansowana (słabi jeźdźcy będą „ograniczać ” bardziej zaawansowanych którzy chętnie pogalopują)

- Na czele jedzie zawsze instruktor

- W terenie nie jeździ się kłusem ani galopem wysiadywanym
Wyjazd rozpoczyna się i kończy stępem

- obowiązkowo w czasie jazdy przed pierwszym kłusem i ewentualnym galopem sprawdzamy popręg

- zachowujemy bezpieczne odległości od innych koni

- zawsze jeździmy zastępem na szerszych drogach parami

- szybkość chodów należy dostosować do najsłabszych jeźdźców

- Prowadzący podaje komendy za pomocą znaków. Oto najważniejsze z nich:

Uwaga! - Wyciągnięta w górę i wyprostowana prawa ręka.

Na prawo! - Sygnał do równoczesnego zwrotu w prawo. Prawa ręka ułożona poziomo na piersi jest parokrotnie szybko skierowana w prawo, w bok.

Zakręt w prawo! - Prowadzący podnosi wyprostowaną prawą rękę do poziomu w bok z otwartą dłonią. Opuszcza rękę po przejechaniu zakrętu. Wszyscy jeźdźcy pokonują zakręt, jadąc śladem prowadzącego.

Na lewo! - Sygnał do równoczesnego zwrotu w lewo. Prowadzący podnosi prawą rękę zgiętą w łokciu i z otwartą dłonią, ponad głowę w lewo. Ręka wykonuje parokrotnie szybki ruch w lewo.

Zakręt w lewo! - Prowadzący daje sygnał taki sam, jak w komendzie "na lewo", ale bez poruszania ręką. Wszyscy jeźdźcy pokonują zakręt, jadąc śladem prowadzącego.

Niższy chód! - Z sygnału "uwaga" wyprostowana ręka zostaje 2-3 krotnie opuszczona powoli w bok i na dół, tak aby płaska dłoń znalazła się na prawym udzie.

- jeśli musimy przejechać utwardzoną drogą trzymamy się pobocza

- koło pieszych, rowerzystów i bawiących się dzieci jedziemy tylko stępem