Trakeny

Szlachetny, elegancki koń o suchej głowie z prostym profilem, dużym pyskiem i czasami obwisłymi uszami. Szyja długa, dobrze osadzona. Kłąb dobrze uwydatniony. Łopatki długie i skośnie ustawione, kłoda głęboka, ale często wąska, z podkasanym brzuchem. Grzbiet mocny, zad muskularny, lekko ścięty, z wysoko osadzonym ogonem. Włosy grzywy i ogona skąpe, cienkie. Sierść jedwabista. Kończyny suche, o mocnej kości i dobrych kopytach. Brak szczotek pęcinowych. Ruch płaski, wydajny. Występują wszystkie maści podstawowe, choć siwa jest rzadka. Wysokość w kłębie 160 - 168 cm.

Początki rasy sięgają średniowiecza, gdy na terenach Prus Wschodnich zakon krzyżacki prowadził systematyczną hodowlę, posługując się prymitywna odmianą lokalnych mierzynów, zwanych Schweiken. W roku 1725 Fryderyk Wilhelm I nakazał osuszyć błotniste rejony wokół Traken, gdzie utworzył w roku 1731 królewski zarząd stadnin. Obejmował on 1600 koni i 10000 mórg gruntu. Do najsłynniejszych rozpłodników w tej hodoli nalezał Tempelhuter (syn ogiera pełnej krwi angielskiej Perfectionist), którego pomnik stoi w Verden. W roku 1945 w ryzykownym marszu przez zamarzniętą zatokę podczas ucieczki przed wojskami rosyjskimi uratowano ok. 800 klaczy i 40 ogierów. Odbudowaną hodowlę nadzoruje obecnie w Niemczech Związek Hodowców i Miłośników Koni Gorącokrwistych Pochodzenia Trakeńskiego.