Ujeżdżenie

Ujeżdżenie jest jednym z najważniejszych elementów sportu jeździeckiego. Ogólne zasady ujeżdżenia zostały utworzone jeszcze przez starożytnych Greków, ale korzeni nowoczesnego ujeżdżenia należy szukać w okresie renesansu. W 1532 roku Federico Grisone założył akademię jeździecką, gdzie uczono konie wykonywania efektownych i skomplikowanych ruchów. Sztuka ta zyskała ogromną popularność wśród szlachty na całym kontynencie europejskim i ujeżdżenie rozwinęło się do czegoś przypominającego pokazy cyrkowe do takiego ujeżdżenia, jakie znamy dzisiaj.

Ujeżdżenie zostało po raz pierwszy wprowadzone do igrzysk olimpijskich w 1912 roku. Zadaniem jeźdźca jest nauczyć konia poruszać się tak precyzyjnie i elegancko, jak to tylko możliwe. W treningu dąży się do rozwinięcia naturalnych ruchów i charakterystycznych cech konia.
Koń, który dobrze się porusza, robi to w pełnej równowadze, przy czym jego nogi pozostają rozluźnione. Stwarza to wrażenie, że koń robi wszystko z własne woli. Aby osiągnąć taki efekt, koń musi natychmiast odpowiadać na pomoce dawane przez jeźdźca.
Ci, którzy zdecydują się uprawiać ujeżdżenie, muszą nie tylko posiadać motywację do prawidłowego trenowania swojego konia, ale muszą też być na tyle zdyscyplinowani, aby doskonalić swoje własne umiejętności jeździeckie i być przygotowanym na naukę jazdy konnej na znacznie wyższym poziomie.