Ukraiński koń wierzchowy

14/10/2011 08:53

Rasa ta rozwinęła się na Ukrainie po II wojnie światowej. Krzyżowano ogiery trakeńskie, hanowerskie i folbluty z miejscowymi klaczami lub furioso i gidran. Potomstwo oceniano i tylko najlepsze były przeznaczone do chowy wsobnego. Osobniki zbyt ciężkie krzyżowano z folblutami, a te "zbyt szlachetne" z hanowerami. Po ustaleniu takiej metody, hodowcy poczynili wysiłki aby skład stada założycielskiego wchodziły konie zawierające w sobie krew rosyjskiego konia wierzchowego, obecnie już wymarłego. Konie te miały być uniwersalne. Zwierzęta musiały przechodzić testy m.in. sprawdziany na torze wyścigowym i ujeżdżeniowe, skokowe. Są to konie do wszytskiego.
Mają atrakcyjną głowę, długą musularną szyję, głęboką i szeroką klatkę piersiową, opadające skośnie łopatki. Wydłużony grzbiet czasem bywa łęgowaty. Zad jest długi i spadzisty. Nogi mocne i dobrymi kopytami. Umaszczenie zwykle kasztanowate, gniade i kare. Wzorst: 152-162 cm w kłębie.

Źródło i opracowanie własne

A. Wojciechowska - blog