Wady postawy nóg przednich u koni

Wady postawy nóg przednich u koni
POSTAWA ZBIEŻNA
Kiedy koń ma postawę zbieżną, odległość pomiędzy kopytami jest mniejsza niż szerokość jednego kopyta, a piętki mogą być lekko zwrócone do wewnątrz.

Powoduje to, że zewnętrzne ścianki kopyt muszą dźwigać większy ciężar niż wewnętrzne co w rezultacie zwiększa ryzyko kontuzji stawu i problemów z kopytem. Chód konia jest chwiejny i większe jest niebezpieczeństwo, że kopyta będą o siebie uderzać.

POSTAWA ROZBIEŻNA
Przy tej postawie przestrzeń pomiędzy nimi kopytami jest zbyt szeroka. To powoduje dodatkowe obciążanie wewnętrznych ścianek kopyta, a to samo dotyczy również stawów, co prowadzi do nierównego nacisku i zużycia. Konie o postawie rozbieżnej ruszają się niezgrabnie.
Najczęściej postawa ta jest spotykana u koni z mała klatka piersiową.

POSTAWA SZPOTAWA (ZASTAWNA)
Czubki kopyt wskazują do środka, tak że zewnętrzne ścianki kopyt dźwigają większy ciężar niż wewnętrzne, i to pod większym kątem.
Czasami tylko jedna noga wykazuje tę deformację. Konie z taką postawą częstą w ruchu billardują. Często postawa ta zdarza się z kształtem krowim nóg tylnych.

POSTAWA FRANCUSKA
Przy tej postawie czubki kopyt wskazują na zewnątrz, w wyniku czego wewnętrzna część kopyta dźwiga większość ciężaru. Koń idzie bardzo energicznie. Kiedy podnosi nogę, wykonuje ona łuk do środka, zanim ponownie dotknie podłoża. Prawdopodobieństwo strychowania się jest bardzo duże. Postawa ta zwykle zdarza się przy budowie nóg w kształcie litery X.