Waga konia

Waga konia to nie tylko ciężar mięśni konia, lecz także szkieletu i pozostałych organów. Aby dokładnie zważyć konia, trzeba go przewieść na wagę pomostową. Jednak pewne obliczenia pozwalają na oszacowanie ogólnej i na tej podstawie – odpowiedniej ilości paszy oraz ewentualne dawki leków. Jeden ze wzorów służących do określania wagi konia jest następujący:
Długość w popręgu (cm) x długość konia (cm) podzielić przez 11900 (inny wzór podaje 8717 najlepiej policzyć według obu a potem wyznaczyć średnią)
W sprzedaży są również specjalne taśmy do określania wagi, które niestety też wymagają obliczeń. Jak poprawnie zmierzyć konia w popręgu pokazuje rysunek.
Waga konia i „Poprawność” wagi możemy też ocenić bez pomocy zbednych obliczeń. Ważnym kryterium oceny są tutaj między innymi: wiek, rasa i indiwidualna budowa. Młode konie często wydają się wychudzone i kościste, ale zazwyczaj nabierają ciała w wieku trzech lat. Również wiele koni z ciepłych krajów (arabskie, achał-tekińskie) wygląda na wychudzone gdyż nadmiar tkanki tłuszczowej przeszkadzałby im w gorącym klimacie. Na otyłość natomiast wskazują załogi tłuszczu na łopatkach i słabiznach oraz poduszki tłuszczu po obu stronach kłębu oraz na zadzie. Jeśli nie wyczuwamy żeber przesuwając palcami po bokach konia i nie wyczuwamy żeber a patrząc z tyłu widzimy brzuch, który wystaje poza boki konia to najprawdopodobniej zwierze dźwiga za dużo materiału zapasowego. W żadnym wypadku nie można oceniać konia emeryta po rozmiarach brzucha. Konie stare zazwyczaj mają duże brzuchy mimo zapadniętych boków. W ich wypadku oznacza to, że są całkowicie zdrowe. Natomiast niedożywiony koń ma wystające żebra i kręgosłup, ma matową sierść i sprawia smutne wrażenie. Również jego zachowanie odbiega od normy. Jest przede wszystkim bardzo pazerny na jedzenie nawet najgorszej jakości.