Wygięcie konia

Połączenie działania pomocami wewnętrznymi i zewnętrznymi pomaga koniowi się wygiąć. Wewnętrzna wodza prosi konia, by patrzył w kierunku w jakim się porusza, a wewnętrzna łydka prosi go o zgięcie kłody dookoła niej. Zewnętrzna wodza podtrzymuje i ogranicza wygięcie szyi konia. Zewnętrzna wodza podtrzymuje i ogranicza wygięcie szyi konia. Zewnętrzna łydka zapobiega uciekaniu konia zadem, przez co pomaga w wygięciu kłody konia wokół wewnętrznej łydki.
Abyś lepiej pamiętała o konieczności równoczesnego używania pomocy wewnętrznych i zewnętrznych, wyobraź sobie, jak kowal kształtuje podkowę. Układa ja na kowadle i uderza młotem. Nie jest w stanie nadać podkowie kształtu za pomocą tylko samego kowadła lub tylko samego młota. Potrzebuje i jednego i drugiego. A więc wyobraź sobie, że twoje zewnętrzne pomoce są jak kowadło, a wewnętrzne pomoce sa jak młot, a twój koń podkową, która kształtujesz.
Poruszając się po kołach lub wyjeżdżając zakręty, pamiętaj, by patrzeć dokładnie między końskimi uszami. Jeźdźcy miewają tendencję do skręcania głowy ku środkowi i patrzenia do wewnętrznej linii, po której poruszają się. Jeśli wyrobiłaś dobie taki nawyk, to przez jakiś czas staraj się na zakrętach patrzeć na bardziej zewnętrzne ucho konia.