Zawody CSI Lummen (BEL)

Spędziłem właśnie 2 tygodnie na zawodach w Lummen (BEL) www.jumpinglummen.be . Jest to jeden z ośrodków, gdzie zawody organizowane są w sposób biznesowy. „Spring Tour” – czyli wiosenna tura zawodów, rozgrywana przez 3 tygodnie, w każdym z tygodni ok. 1200 koni rywalizuje na 3 arenach. Zastanawiacie się jak to możliwe – ja też zadawałem sobie to pytanie mając w pamięci pracę moich znajomych w biurze zawodów do 2-giej nad ranem przy 200 koniach, ale po pierwszym tygodniu wszystko stało się jasne – ale po kolei.


Najpierw trzeba sobie uświadomić, iż kraje Benelux-u oraz ich sąsiedzi – to jeden z obszarów o największym skupieniu koni sportowych. Belgia organizuje ponad 40 skokowych zawodów międzynarodowych w roku. Międzynarodowych, gdyż sąsiedzi, którzy mieszkają w odległości 2-3 godzin jazdy koniowozem od miejsca zawodów, to już inna nacja. A to pociąga za sobą konieczność rozgrywania zawodów wg przepisów FEI, zupełnie inny standard imprezy i wszelkie finansowe kwestie wg reguł FEI. Nie oznacza to, że nie organizują oni własnych zawodów narodowych/regionalnych. W tym samym tygodniu (2-gi tydzień kwietnia) dosłownie w odległości 5 km od Lummen, rozgrywane były 1-dniowe zawody regionalne na 800 koni, na 2 parkurach.

Taka ilość imprez i startów automatycznie przyczynia się do wypracowania efektywnych metod organizacji zawodów. Wymusza to także zdrową konkurencję między organizatorami. Nie dość, że muszą się oni starać o duże nagrody dla zawodników, to jeszcze sama impreza musi zapewniać odpowiednie warunki uczestnikom i widzom. Przez lata udało się to wypracować, Dzięki czemu możliwe jest teraz zamykanie biura zawodów o 20-tej, po przygotowaniu list startowych dla ponad 1000 koni.

Są też i minusy tej masowości – przeważająca ilość imprez ma charakter wyłącznie treningowo-sportowy. Jeśli nie są to zawody CSIO, czy Mistrzostwa zapomnijcie o programie dodatkowym, typu pokazy, zabawy, „show”, „performance”. To ma być przede wszystkim biznes dla organizatora.

Jak oni sobie dają radę z taką ilością koni i uczestników? Podstawą jest teren, na którym można zbudować parkury z pełną infrastrukturą, czyli rozprężalnia, trakty konne i piesze, wieże sędziowskie, nagłośnienie, itp.; gdzie można postawić namioty dla takiej ilości koni; gdzie można zbudować punkt gastronomiczny oraz obszerne biuro zawodów, nie zapominając o miejscach dla wystawców sprzętu jeździeckiego.
Ośrodek w Lummen, którego właścicielem jest rodzina dobrze znanego naszym widzom belgijskiego zawodnika Petera Postelmans’a, dysponuje właśnie takimi 3 arenami, główną trawiastą (120 x140), trawiastą (130 x 80) i trawiasto-piaszczystą (125mx100m). Rozprężalnie mają wymiary od 130x30, do 100x50. Na każdej arenie stoją dwa komplety (nowiutkich z firmy TopJumps.com) przeszkód – marzenie każdego gospodarza toru . Takie rozmiary placów i ilość przeszkód pozwalają na równoległe rozgrywanie bieżącego konkursu i budowanie parkuru na następny. 2 gospodarzy i 3 ekipy po 4 ludzi to wystarczające ekipy, aby sprostać postawionym zadaniom.

Co ciekawe ci ludzie znają się na swojej pracy i są bardzo sprawni, pomimo, iż wielu spośród nich to młodzi ludzie, jeżdżący w stajni p. Postelmans’a. Nie są to czcze słowa pochwały, gdyż przy budowanych trasach o normach czasu 85 – 98s, było możliwe utrzymanie średniej 2 min na zawodnika, który dostawał sygnał do startu zaraz po tym jak poprzedni skończył swój przebieg. Wymagało to od sędziów dużej sprawności prowadzenia konkursu i sokolego wzroku, gdyż czasami na parkurze znajdowały się 4 konie na raz. Jednak wszystko działało bez zarzutu.

Na marginesie tak długie trasy ich swoboda projektowania powodowały, że przed zawodnikami i ich rumakami postawione były całkiem inne zadania niż podczas halowych zawodów, czy otwartych, gdzie arena jest mała. Dystans kilkunastu foulee do przeszkody do przeszkody pozwalał koniowi oddawać pełne, swobodne skoki, a jeźdźcowi zapewniał czas na poprawienie się, jeśli poprzedni skok był nieudany. Jednocześnie każdy skok był nowym zadaniem dla pary. Było to szczególnie użyteczne w konkursach dla młodych koni.

cdn.