Zdrowy koń

Zdrowy końJak poznać stan zdrowia konia? Na pierwszy rzut oka możemy zobaczyć niewiele ale nieco dokładniejsze oględziny pomogą nam zobaczyć znacznie więcej. Kupując zdrowego konia możemy być pewni, że będzie nam służył przez długie lata i oszczędzi nam kłopotów.
Musimy pamiętać, że rzeczywistą wartość użytkową przedstawiają tylko konie zdrowe i żywotne. W ocenie tych cech najistotniejsze znaczenie mają:
-Odporność na choroby i długotrwały wysiłek
-Wydolność i wytrzymałość w określonych rodzajach pracy
-Wytrzymałość ścięgien, wiązadeł i tkanki łącznej
-Dobra płodność i plenność (oczywiście nie dotyczy wałachów)

Zewnętrznym objawem zdrowia konia jest stan jego sierści, która powinna być gładka, a latem krótka i z połyskiem.
Bardzo czułym wskaźnikiem reakcji na wszelkiego rodzaju zaburzenia jest apetyt i dlatego można go uważać za „barometr” zdrowia. Większość schorzeń zewnętrznych i wewnętrznych oraz wszelkie zaburzenia psychiczne znajdują swoje odzwierciedlenie w zmienionym apetycie.
Błona śluzowa zdrowego konia, którą najłatwiej sprawdzić na spojówce oka winna być różowa z połyskiem, nozdrza natomiast suche, bądź z nieznacznym klarownym i szklistym wyciekiem.
Gałki kału winny być zwięzłe, z połyskiem i bez nieprzyjemnego odoru, mocz w stanie lekko zagęszczonym winien być wydalany w stosunkowo dużych odstępach czasu.
Ruch zdrowego konia w każdym z podstawowych chodów powinien być swobodny i regularny.


Objawy nienormalnego wyglądu i zachowania
 Zmierzwiona, szorstka, bez połysku sierść
Ospałość, oznaki oszczędzania się, brak chęci do pracy
Osowiałość, opuszczona głowa, brak apetytu
 Pocenie się ( bez wcześniejszego wysiłku lub np. wysokiej temperatury zewnętrznej)
Pokładanie się, tarzanie, grzebanie przednimi kończynami
Kulawizny i nieregularność chodów są oznaką oszczędzania jednej lub więcej kończyn. W większości przypadków przyczyną kulawizny jest bolesność spowodowana urazem lub stanem zapalnym części kończyny.

Konie zachowujące się w sposób odbiegający od normy nie mogą być wykorzystywane do żadnej pracy – zarówno pod siodłem, jak i w zaprzęgu. Zatem jeśli zobaczymy jakiś zły objaw zgłośmy to natychmiast instruktorowi lub innej odpowiedzialnej osobie. Obserwujmy uważnie zarówno nasze jak i cudze konie by rozpoznać jakiekolwiek „odchyły od normy”. Jednak każdy koń jest inny i u każdego objawy choroby wyglądają nieco inaczej. Opiekując się starym koniem pociągowym nie musimy się martwić, że stoi on spokojnie na pastwisku i okazuje ograniczone zainteresowanie natomiast u młodego gorącokrwistego ogierka może to być oznaka choroby. Przecież zawsze jest taki żywy, dlaczego dzisiaj stoi w koncie i nie chce jeść? Pamiętajmy o tej indywidualności.