Żywienie i pielęgnacja koni

Żywienie i pielęgnacja koni
W czasie pracy kon zużywa bardzo dużo energi. Musi być żywiony swieżymi paszami doskonałej jakosici aby mógł wykonywac własiciwie swoje zadanie. Ze względu na niewielką pojemnośc przewodu pokarmowego zwierzeta te powinny być karmione conajmniej trzy razy dziennie zawsze o tych samych porach. Podstawą paszą dla wszystkich ras i typów koni jest siano łąkowe. Dorosłe zwierzę może zjeść go nawet 7-8 kg. Samo siano jednak nie wystarcza zwłaszcza koniom ciężko pracującym ogierom i klaczom hodowlanym a także młodym osobnikom. Dlatego jadłospis ten uzupełnia się paszami tresiciwymi, takimi jak: ziarno owsa, jeczmienia, kukurydzy, nasiona roślin motylkowych, w ilość około 2-6 kg. Doskonałą paszą sa otręby pszenne, które nalezy podawać zawsze zwilzone lub w postaci meszu. Konie uwielbiają ciepły jeszcze mesz. Latem doskonałym pokarmem jest trawa, spozywana najlepiej na pastwisku gdzie oprócz znakomitej paszy zwierzeta moga korzystać z niograniczonego ruchu niezbednego do prawidłowego rozwoju. Koniom które nie mają dostepu do pastwiska należy zapewnic dobra zielonkę. Zima wspaniałym dopełnieniem jadłospisu jest marchew. Nalezy pamietać żeby zawsze była oczyszczona z piasku. Nie mozna zapomnieć o skladnikach mineralno-witaminowych, które lepiej podawać w postaci tzw. lizawki. Do pojenia koni znakomicie nadaje się poidło automatycznie z którego zwierze może korzystać kiedy chce i ile chce. Każde poidło powinno mieć zawor odcinajacy wodę ponieważ nie wolno poic konia zmeczonych pracą, spoconych. Dzikie konie doskonale potrafiły zadbać o swoja higienę wykorzystywając różne obiekty w terenie do dokładnego czyszczenia swojego ciała. Możliwości hodowanych sa pod tym wzgledem bardzoograniczonestad teżobowiązek uyrzymania higienykonia spada na barki człowieka-opiekuna. Najwiecej uwagi nalezy poświęcić pielęgnacji skory i kopyt. Skórę konia, ktory wrocił do stajni po pracy trzeba wymasować oczyścić i osuszyć wiechciami skręconymi z suchej słomy. U mocno spoconych lub mokrych zwierząt nadmiar płyny ze skóry mozna usunąć specjalnymi nozami do potu. Skóre suchą nalezy oczysicić codziennie za pomocą włosianej gestej szczotki. Najpierw trzeba przesuwac jąpo dziele konia pod włos a nastepnie z włosem zbierając je na szczotkę. Do oczyszczenia szczotki służy zgrzbło. Grzywkę, grzywę i ogon nalezy rozczesać palcami lub grzebieniani z szeroko rozstawionymi zębami. Okolice pyska nozdrza oraz wymienia odbytu sromu lub puzdra przeciera się wilgotnymi bawełnianymi sciereczkami. Latem, gdy temperatura powietrz wynosi ponad 18 stopni a wiatr jest słaby konie można pławić w rzekach, jeziorach lub kapać. Nalezy jednak pamietać że po kompieli zwierze powinno przynajmniej przez 15-20 min. poruszać się stepem lub kłusem. Kopyta są szczególnie narażone na zabrudzenia stąd też trzeba zwrócić specjalna uwagę na ich higienę. Przed wyjsiciem do pracy należy za pomocą kopystki wyczysicic podeszwę i rowki strzałki obornika. Po powrocie z pracy konieczne jest sprawdzenie czy w rowkach strzałki oraz między podkową a kopytem nie pozostały małe kamyki mogace powodować bolesne odgniecenia podeszwy. Kopyta bardzo zbtudzone wymagaja umycia-nie uzywa się do tego celu żadnych detergentow. Po wyczyszczeniu należy natłusicić rog kopytowy najlepiej lanoliną. Róg kopyta stale przyrasta ale u koni cieżko pracujących zwłaszcza na twardym podłożu szybko si e sciera dlatego musza mieć one zakładane podkowy. W zależnosić od pory roku podłoża i rodzaju pracy mogą to być podkowy pantoflowe gryfowe lub hacelowe. Kopyta należy rozczyszczać co 6-8 tygodni