Leśne elfy

Zaczęło się lato. Słońce świeciło leniwie na bezchmurnym niebie. Trawa zieleniła się radośnie pod stopami. Bosymi, a jakże! :)
Ostatnio nieczęsto mamy okazję przejechać się na oklep do lasu by porobić zdjęcia. Znalazła się jednak chwila wolnego, więc heja! dawaj sukienkę, czyścic konia i do lasu!
Droga była delikatnie rozgrzana promieniami słońca a trawa łaskotała przyjemnie. Jedynie kopyta kręcącej się wiecznie Luny spędzały mi sen z powiek... Mimo niewielkich niedogodności udało mi się nakłonić naszą kopytną Panią profesor do zapozowania szepcąc jej do ucha kilka elfickich zaklęć.
Teraz Luna prezentowała swoje wdzięki na prawo i lewo. Ciekawiło ją wszystko dookoła. Szczególnie dzika zwierzyna pojawiająca się od czasu do czasu na naszej dróżce. Nęciły ją zapachy lasu i jego mieszkańców. Wiatr rozwiewał końską grzywę jak i moje włosy, co aż prosiło się o uwiecznienie w kadrze aparatu fotograficznego.
Długo czekałyśmy na tak piękny letni dzień. Chciałabym mieć więcej wolnych chwil z dala od zgiełku miast i pośpiechu dzisiejszego życia.
Myślę, że nie tylko mi brakuje magii na co dzień... Brak mi melodyjnego szeptu elfów zaklinających końskie uszy...

„Materiał zgłoszony na konkurs galopuje.pl”