Wszechstronny konkurs konia wierzchowego

Wszechstronny konkurs konia wierzchowego tzw WKKW, wcześniej zwany military (co pozwala przypuszczać że WKKW pochodzi od testów którym były podawane konie kawaleryjskie), wymaga od jeźdźca i konia znajomości nie tylko skoków, ale i ujeżdżenia, i jazdy w terenie. W WKKW są brane pod uwagę w ocenie wszystkie trzy dyscypliny, i jeśli w jednej się nie sprawdzą to nie mają dużej szansy na zwycięstwo.
Rozróżnia się zawody krótkie < CIC > i długie < CCI >. Krótkie zawody trwają dzień lub dwa, a długie trzy dni. W Piereszym dniu CCI sprawdzane są umiejętności w ujeżdżeniu, ponieważ konie dobrze poruszające się i wygimnastykowane wytrzymają zmagania w kolejnych konkurencjach bez uszczerbku na zdrowiu. Oczywiście ćwiczenia nie są takie skomplikowane jak na zawodach typowo ujeżdżeniowych.
Drugi dzień CCI jest najtrudniejszy, ale i przy tym najważniejszy ponieważ jest to próba terenowa, co jest istotą tych zawodów. Tu koń musi czuć się odważnie, i dobrze się poruszać w galopie i czuć się pewnie w skokach, musi ufać swojemu jeźdźcowi, aby podołali jazdę w takim terenie. Na jazdę w terenie składają się takie etapy jak : Drogi i ścieżki, steeple - bieg z przeszkodami - Znowu drogi i ścieżki - oraz Cross - terenowy bieg z przeszkodami. W zależności od stopnia trudności te poszczególne etapy powinny być pokonywane odpowiednim tempem i jak najlepiej. Sam początek biegu jest dla konia sporym wysiłkiem, na pierwszym odcinku dróg i ścieżek, które muszą pokonać w kłusie lub w galopie od 3,5 km do 4.4 km ( w zależności od rodzaju konkursu ). No i potem odbywa się steeple, gdzie ocenie poddane są umiejętności galopowania i skakania na trasie która ma od 1.9 do 3.1 km, przy tym prędkość od 640 do 690 m/min. Na takiej rasie czas leci bardzo szybko, cały czas trzeba zerkać na zegar. Następuje drugi odcinek dróg i ścieżek (faza C), w którym jest do pokonania trasa o długości od 4 do 7.2 km, ale z umiarkowaną prędkością 160 m/min, bo nie chodzi o to żeby być najszybszym tylko zmieścić się w normie czasu.
Po trzech etapach koń i jeździec muszą odbyć dziesięciominutową przerwę, podczas której koń badany jest przez weterynarza, który stwierdzi czy koń może wziąć udział w tej ostatniej najtrudniejszej części konkursu. Jeśli koń zostaje dopuszczony do dalszej rywalizacji, którym jest bieg terenowy - cross, który odbywa się na trasie od 3.6 do 7.4 km. Na której rozstawia się od 30 do 45 przeszkód, a wymagana szybkość od 520 do 570 m/min. Chociaż przeszkody nie są wysokie, to są bardzo wymyślne, bo o to chodzi. Jeździec ma do wyboru kilka dróg, ale ta najkrótsza jest najtrudniejsza. Chyba najbardziej ryzykowne jest wskakiwanie do wody, ponieważ nikt nie wie jaka będzie tam głębokość, ani jakie jest podłoże. Pod koniec biegu musi biec nie tylko koń ale i jeździec. Po trasie weterynarz znowu bada konia, w wypadku wystąpienia jakiś kulawizn, ponieważ przeszkody w terenie są stałe, nie przewracają się przy puknięciu jak na parkurze.
Na zakończenie trzeciego dnia WKKW odbywają się skoki przez przeszkody na parkurze, przy zasadach takich samych jak na typowych zawodach skokowych.
Zawody WKKW wygrywa oczywiście para, która podczas każdego z etapów, uzbierała najmniejszą ilość punktów karnych.