Samotne tereny

myśle, że ma Pani racje :)))

W takim razie cieszę się ,)

 Zgadzam się z tym ,ale trzeba pamiętać na jakim koniu jedźmy czy nad pobudliwym i płochliwym czy  koń spokój i odwaga aby trasa była dogodna no bo jak by się spadło i coś cię stało bo najlepsi spadają to nie ma osoby ,która by nam pomogła.I od umiejętność jadzica  i mi tu chodzi ,że to musi być nie wiem srebrna odznaka albo powiedzieć osoba do bólu szczera czyli ci morze powiedzieć że nie jesteś na to gotowa.Miłych terenów.   

jak byłam mała moja mama miała konia który strasznie bał się chodzić sam ale nigdy nie bryknął nie poniósł. widac było tylkio za jest spiety i boi sie wszystkiego. mama przestala jezdzic na nim bez drugiego konia bo nie bylo to dla niego przyjemne. mysle ze nie wolno forsowac takich zachowan, ewentualnie powoli powoli starac sie uspokajac konia i jezdzic coraz dalej ale nie doprowadzac do konfrontacji.....

W mojej stadninie sa konie ktore  bez problemu  pojada same  w teren jednak  jestem pewna ze  kilka z reszty napewno sama by nie poszla . Pamietam jak jezdzilismy  w kilka osob na ujezdzalni i ja mialam jezszcze jezdzic  i rozstepowac konia , myslalam ze zacznie brykac jak ma  to w  zwyczaju ale on tylko napial lekko miesnie i sluchal sie mnie . Jednak ten sam kon   w  rajdzie na orientacje jak pojechalismy z  2 innymi konmi z innej stajni zaczlal juz wierzgac i strzelac baranki  jednak im blizej bylismy stajni nawet jak nie bylo jej widac tym spokojniejszy sie stawal ;) Mysle ze to zalezy od przywiazania konia i odwagi i Montana masz racje ;)

Dzięki mydream! swoje konie i konie obce w treningu staram się od początku przygotowywać do samodzielnej pracy,oczywiście inne konie są obecne, ale czasami dość daleko.Nie wyobrażam sobie sytuacji,gdy nawet na dobrym koniu sportowym nie ma możliwości samodzielnego terenu.Tereny również dla koni bywają relaksem po powtarzalności i trudzie treningów.W terenie koń stoi przed trudnym wyzwaniem,musi sprostać napływającym różnorodnym bodźcom,czasami raptownym (zając umykający spod kopyt itp.) lub hałasom.Tereny wzmacniają konie psychicznie (oraz fizycznie), muszą sprostać wielu wyzwaniom i zyskują wiarę w siebie.Nawt konia z "dużymi oczami" można oswajać z tą trudną dla niego sytuacją,ale musi to czynić doświadczony jeździec ,) miłych wycieczek!

Zgadzam sięz Tobą całkowicie Montana. Uważam, że wszystko można uzyskać wytężoną, systematyczną, kontrolowaną i często długą pracą. Ale naprawdę warto, gdyż samotne tereny też są potrzebne dla nas i dla konia. I jak wiadomo czyha tam wiele niespodzianek, na które trzeba być przygotowanym. I należy pamiętać, że wyruszając w samotny teren, bez względu czy na spokojnym czy nadpobudliwym koniu, trzeba o tym poinformować kogokolwiek.

Jestem tez pewna ze to bedzie dluga praca ;) Bede starala sie  przyzwyczajac konie w stajni do takich "eskapad" ;)mam nadzieje ze za jakis czas bede mogla sama pojechac w teren.  W stajni w ktorej jezdze teren dla konia  to rodzaj relaksu , lubia sobie pobiegac czesto nawet z checia wyscigow, moga wtedy odpoczac od ciglych jazd na ujezdzalni ;) No  pamietam jak pierwszy raz pojechalam z koniem sama w teren ktory nigdy nie chodzi sam . Zdziwilam sie ze Karmel nie bryknal ani nic tylko chcial zawracac ale pozniej juz jakby zrozumial o co chodzi i moglismy spokojnie jezdzic ;) dzieki  Montana i Albinoska za porady ;)!

Zawsze do usług ,) uważaj na siebie i pamiętaj żeby nie wymagać od konia zbyt wiele, na początek należy zadowolić się nawet małymi sukcesami i za szybko nie żądać za dużo ,koń musi mieć czas, konie przypominają dzieci,)) Trzymaj się ciepło.

dzieki ;)) bede pamietala ;)

Cierpliwość, cierpliwość, cierpliwość a po czasie dla konia taki wypadzik będzie wielką nagrodą tak bardzo ciekawszą od jeżdżenia w kółko na ujeżdżalni :) Powodzenia :)

W zeszłym roku byłam zmuszona w zimie jeździć w samotne tereny, ponieważ ujeżdżalnia nam strasznie zamarzła i nie dało się na niej jeździć. Nawet były to tereny spokojne. Głównie stępem i może trochę kłusem. Najgorzej było gdy przejeżdżaliśmy koło krzaków i drzew. Pamiętam, że raz jak wracaliśmy już do stajni, to wyleciał bażant z krzaków i mój olbrzymi wierzchowiec strzeliła baranka i przed siebie. Na szczęście szybka go zatrzymałam. Oj tak to był wielki tchórz. On na widok dziury w drodze zatrzymywał się zdziwiony, a nie daj Boże jak stanął na jakiejś gałązce, która pękła;D

O właśnie Pani Bogusławo zapomniałem właśnie o najważniejszym Do podstawowych umiejętności konia kawaleryjskiego i ułana jest samodzielne odłączenie się do szyku w celu wykonania misji bądź z powodu dojechania do dowódcy jeśli ułan jest na końcu. Z szyku wyjeżdża się równolegle do kierunku oddziału(żeby nie straszyć koni i nie robić zamieszania) po czym chodem wyższym jedzie się dalejI to trzeba umieć w kierunku marszu jak i przedciwnym