Wydaje się, że oznaczenia literami są arbitralnie
nadane, jednak w środowisku jeździeckim czasami tłumaczy się je jako L- łatwy,
P- pośredni, N- normalny, C- ciężki, CC- ciężki ciężki oraz C- ciężki super.
Poza podziałem na klasy istnieje również podział na rodzaje konkursów, czyli
konkursy dla młodych koni, konkursy dla jeźdźców oraz konkursy zwykle. W ramach
każdej klasy istnieje kilka programów, czyli rożnych układów kolejności wykonania
elementów. Są one oznaczone cyframi i tworzą razem z literą oznaczające klasę
nazwę wspólną np. N-2.
Klasa L
Chody wymagane w tych konkursach to: step swobodny, step pośredni, kłus roboczy
oraz galop roboczy. Wykonanie klasy L powinno pokazać akceptacje kiełzna,
rozluźnienie, dążność do ruchu naprzód oraz poprawny rytm w każdym chodzie.
Ćwiczeniem sprawdzającym jest rzucie z ręki, czyli stopniowe wydłużenie i
obniżenie szyi na kole 20m w kłusie. W konkursach klasy L jest sprawdzana
przydatność koni czteroletnich do ujeżdżenia. Te konkursy kładą większy nacisk
na ocenę chodów koni niż konkursy zwykle.
Klasa P
Do wymagań stawianych w klasie L dochodzą dodatkowe chody w postaci kłusa
pośredniego oraz ustępowanie od łydki w kłusie i kontrgalop na łatwym rysunku.
Wykonanie programu tej klasy powinno potwierdzić sprostanie wymaganiom klasy L,
zapoczątkowanie używania siły pchającej oraz uzyskania pewnego stopnia
równowagi i przepuszczalności. W ramach klasy P istnieją konkursy dla jeźdźców
które powinny być oceniane pod katem umiejętności jeźdźca, precyzji wykonania
programu i dosiadu. Marginalne znaczenie odgrywa w tych konkursach jakość
konia.
Klasa N
Konkursy tej klasy powinny pokazać, że koń i jeździec opanowali programy klasy
P i poprzez dalszy trening koń jest gotowy do przyjęcia większego obciążenia na
zad (zebranie), posiada większą sile zadu (pchnięcie), pokazuje stabilniejszy
kontakt i ustawienie oraz giętkość boczną. Aby te cechy sprawdzić konkursy
klasy N zawierają chody zebrane i wyciągnięte, pełną gamę chodów
bocznych, połpiruety w stepie oraz cofanie. W klasie N rywalizują konie
pięcioletnie zarówno w Mistrzostwach Polski Młodych Koni, jak i w Mistrzostwach
Świata Młodych Koni. W klasie N również odbywają się konkursy dla jeźdźców.
Klasa C
Koń w programach tej klasy powinien prezentować rytm, akceptację kiełzna,
giętkość, przepuszczalność, impuls oraz zebranie. Powinna być widoczna wyraźna
różnica między chodami zebranymi i wyciągniętymi. Elementy które są nowe w
stosunku do klasy N to pojedyncza lotna zmiana nogi w galopie oraz ciągi w
galopie. Począwszy od niektórych programów klasy C obowiązkowe jest kiełzno
munsztukowe. Klasa C jest odpowiednia dla konkursów koni sześcioletnich.
Ponadto juniorzy w zawodach międzynarodowych oraz mistrzostwach Europy juniorów
zmagają się z programami klasy C.
Klasa CC
Zmiany nogi co 4,3 lub 2 tempa oraz piruety w galopie to elementy, które
charakteryzują zwiększoną trudność programów tej klasy nad poprzednią. Wymagają
one jeszcze większego zebrania. W konkursach klasy CC odbywają się Mistrzostwa
Europy Młodych Jeźdźców oraz Mała Runda w zawodach międzynarodowych.
Klasa CS
Jest to ostatni etap na ścieżce konkursów ujeżdżeniowych, czyli programy na
poziomie Grand Prix. Na tym poziomie są rozgrywane igrzyska olimpijskie,
mistrzostwa świata oraz wszystkie najważniejsze imprezy ujeżdżeniowe dla
seniorów. Programy klasy CS wymagają od konia maksymalnego poziomu zebrania
urzeczywistniającego się szczególnie w piaffie i pasażu oraz w zmianach nogi w
galopie co tempo.
Czy ktoś z Was mógłby powiedzieć mi na czym polega ujeżdżenie klasa I? Szukam w internecie, ale są same ifnoramcje o ujeżdżeniu i jego historia ; [
Chodzi może o przyzwyczajanie konia do masy ciała jeźdźca, siodła itp ?
Ja cos slyszalam, ze jak sa te klasy L, P, N, C, CC, CS to ze one sie jeszcze dziela na np: N-2 itp. To o to chodzi bo ja nie obczajam..?
Wydaje się, że oznaczenia literami są arbitralnie nadane, jednak w środowisku jeździeckim czasami tłumaczy się je jako L- łatwy, P- pośredni, N- normalny, C- ciężki, CC- ciężki ciężki oraz C- ciężki super. Poza podziałem na klasy istnieje również podział na rodzaje konkursów, czyli konkursy dla młodych koni, konkursy dla jeźdźców oraz konkursy zwykle. W ramach każdej klasy istnieje kilka programów, czyli rożnych układów kolejności wykonania elementów. Są one oznaczone cyframi i tworzą razem z literą oznaczające klasę nazwę wspólną np. N-2. Klasa L Chody wymagane w tych konkursach to: step swobodny, step pośredni, kłus roboczy oraz galop roboczy. Wykonanie klasy L powinno pokazać akceptacje kiełzna, rozluźnienie, dążność do ruchu naprzód oraz poprawny rytm w każdym chodzie. Ćwiczeniem sprawdzającym jest rzucie z ręki, czyli stopniowe wydłużenie i obniżenie szyi na kole 20m w kłusie. W konkursach klasy L jest sprawdzana przydatność koni czteroletnich do ujeżdżenia. Te konkursy kładą większy nacisk na ocenę chodów koni niż konkursy zwykle. Klasa P Do wymagań stawianych w klasie L dochodzą dodatkowe chody w postaci kłusa pośredniego oraz ustępowanie od łydki w kłusie i kontrgalop na łatwym rysunku. Wykonanie programu tej klasy powinno potwierdzić sprostanie wymaganiom klasy L, zapoczątkowanie używania siły pchającej oraz uzyskania pewnego stopnia równowagi i przepuszczalności. W ramach klasy P istnieją konkursy dla jeźdźców które powinny być oceniane pod katem umiejętności jeźdźca, precyzji wykonania programu i dosiadu. Marginalne znaczenie odgrywa w tych konkursach jakość konia. Klasa N Konkursy tej klasy powinny pokazać, że koń i jeździec opanowali programy klasy P i poprzez dalszy trening koń jest gotowy do przyjęcia większego obciążenia na zad (zebranie), posiada większą sile zadu (pchnięcie), pokazuje stabilniejszy kontakt i ustawienie oraz giętkość boczną. Aby te cechy sprawdzić konkursy klasy N zawierają chody zebrane i wyciągnięte, pełną gamę chodów bocznych, połpiruety w stepie oraz cofanie. W klasie N rywalizują konie pięcioletnie zarówno w Mistrzostwach Polski Młodych Koni, jak i w Mistrzostwach Świata Młodych Koni. W klasie N również odbywają się konkursy dla jeźdźców. Klasa C Koń w programach tej klasy powinien prezentować rytm, akceptację kiełzna, giętkość, przepuszczalność, impuls oraz zebranie. Powinna być widoczna wyraźna różnica między chodami zebranymi i wyciągniętymi. Elementy które są nowe w stosunku do klasy N to pojedyncza lotna zmiana nogi w galopie oraz ciągi w galopie. Począwszy od niektórych programów klasy C obowiązkowe jest kiełzno munsztukowe. Klasa C jest odpowiednia dla konkursów koni sześcioletnich. Ponadto juniorzy w zawodach międzynarodowych oraz mistrzostwach Europy juniorów zmagają się z programami klasy C. Klasa CC Zmiany nogi co 4,3 lub 2 tempa oraz piruety w galopie to elementy, które charakteryzują zwiększoną trudność programów tej klasy nad poprzednią. Wymagają one jeszcze większego zebrania. W konkursach klasy CC odbywają się Mistrzostwa Europy Młodych Jeźdźców oraz Mała Runda w zawodach międzynarodowych. Klasa CS Jest to ostatni etap na ścieżce konkursów ujeżdżeniowych, czyli programy na poziomie Grand Prix. Na tym poziomie są rozgrywane igrzyska olimpijskie, mistrzostwa świata oraz wszystkie najważniejsze imprezy ujeżdżeniowe dla seniorów. Programy klasy CS wymagają od konia maksymalnego poziomu zebrania urzeczywistniającego się szczególnie w piaffie i pasażu oraz w zmianach nogi w galopie co tempo.
Myślę, że klasa I to może chodzić, oto że najlepsza np. zawody międzynarodowe czy coś w tym stylu.