konie ardeńskie, koń ardeński, koń rasy ardeńskiej

Konie ardeńskie to przedstawiciele jednej z najstarszych ras końskich w Europie. Szczególnie popularne są w rejonie Ardenów we Francji i Belgii. W wyniku selekcji z wierzchowca przeznaczonego do lżejszej pracy pociągowej, dziś, znacznie masywniejsze, hodowane są teraz jako zwierzęta rzeźne oraz wykorzystywane w pracach pociągowych. Pochodzenie Ewolucja tego konia nastąpiła na początku XIX wieku, kiedy skrzyżowano go z arabami, perszeronami oraz końmi bulońskimi. Efektem tej mieszanki były trzy typy koni – małe, mierzące jakieś 150 cm (dziś praktycznie nie występują), ardeńskie północne oraz auxois wyróżniające się wyjątkową siłą. Niezwykle surowy klimat, w jakim się wychowywały sprawił, że konie te są niezwykle odporne i idealnie nadają się do prac pociągowych. Umożliwia to także ich łagodny temperament. Budowa Konie ardeńskie nie należą do wysokich koni, przeciętnie osiągają wzrost od 150 do 160 cm. Głowa konia ardeńskiego jest przede wszystkim niska, z płaskim czołem i wypukłymi oczami. Szyja, co niezwykłe u tak masywnego konia, jest dosyć długa, ale masywna. Maść tej rasy jest bardzo różna – od karodereszowatego, kasztanowo dereszowatego, po ciemnokasztanowe i gniade. Koń ten jest nie tylko masywny, ale i silny, na co wpływają zwarta budowa, krótki grzbiet i silnie umięśnione lędźwia. Rasa ardeńska wyróżnia się też wyjątkowo mocnymi kośćmi. Kopyta co prawda nie są duże, ale za to mocne i kształtne. Krótkie i mocne są wreszcie kończyny. Ciekawostki Koń rasy ardeńskiej to jedna z lepszych ras nadająca się do ciężkiej pracy, dzięki ich niezwykle silnej budowie i dużej odporności. Auxois to właściwie odmiana ardena, tyle, że kasztanowato dereszowatym i swój rodowód bierze od starodawnego konia burgundzkiego. Jedną z ras powstałych w wyniku krzyżówki ardena z rasą murinsulan, perszenerów, norikerów i lżejszych koni węgierskich, jest murakozer – szybki koń pociągowy.